Jarenlang ben ik een ongelooflijke fan geweest van het nummer 'Summer pass me by' van Millionaire. En ieder jaar, sinds ontdekking, denk ik zo rond mei, 'dit jaar plan ik mijn zomer vol!'. Ieder jaar in september ontwaak ik uit mijn 'zomerslaap' (oh ja, ik doe een zomerslaap!) en merk ik dat voor het zoveelste jaar op een rij, ik toch maar gigantisch weinig heb gedaan gedurende de zomer.
Dit jaar echter, om redenen buiten mijn wil om, kon ik niet gewoon thuis blijven. Ieder weekend wel een of ander spannend of minder spannend evenement gepland, waardoor ik eenjarig mijn zomerslaap voor de winter zal moeten laten.
Het is dan ook het eerste jaar dat ik wee terug kijk op de dagen dat de zon van 's morgens tot 's avonds scheen.
maandag 16 september 2013
zondag 26 mei 2013
the hardest part
Op een dag wordt je wakker en besluit je dat het voldoende is geweest, vanaf nu, no nonsense..
'Ik moet en ik zal gelukkig zijn...'
Oude vetes worden begraven, het verleden wordt vergeten, of we doen toch op z'n minst dat we het vergeten en gaan vooruit!
Niet langer stilstaan bij vroegere gebeurtenissen, op een dag besluit je gewoon: 'een ongelukkige jeugd doet er niet toe, het is nu dat het moet gebeuren'. In het begin valt het zwaar, want je blijft hoe dan ook verknocht aan wat er ooit gaande was. Tenslotte, heeft het verleden ook het heden gemaakt.
Het verleden bepaalt je denkpatroon, bepaalt je reacties, bepaalt hoe jij je bij bepaalde zaken voelt. Je wilt verder naar de toekomst, maar begrijpt dat dit ook niet volledig zonder slag of stoot zal gaan.
Je vindt echter de job van je leven (en dan ben je weg natuurlijk ;-)) of iets/iemand anders, waarbij je uitstekend voelt en je raapt al je moed bijeen en voelt of weet dat je sterk genoeg bent om het verleden achter je te laten. De band tussen het heden, het verleden en de toekomst lijkt in eens minder sterk en je merkt dat je vooruit gaat.
Je omgeving doet dezelfde vaststelling en ziet dat je gewoon gelukkiger bent en je je voor het eerst in je leven zelf een hoofdrol speelt. Om een of andere reden heeft je leven plots meer inhoud, of dat denk je toch op zijn minst.
'Ik moet en ik zal gelukkig zijn...'
Oude vetes worden begraven, het verleden wordt vergeten, of we doen toch op z'n minst dat we het vergeten en gaan vooruit!
Niet langer stilstaan bij vroegere gebeurtenissen, op een dag besluit je gewoon: 'een ongelukkige jeugd doet er niet toe, het is nu dat het moet gebeuren'. In het begin valt het zwaar, want je blijft hoe dan ook verknocht aan wat er ooit gaande was. Tenslotte, heeft het verleden ook het heden gemaakt.
Het verleden bepaalt je denkpatroon, bepaalt je reacties, bepaalt hoe jij je bij bepaalde zaken voelt. Je wilt verder naar de toekomst, maar begrijpt dat dit ook niet volledig zonder slag of stoot zal gaan.
Je vindt echter de job van je leven (en dan ben je weg natuurlijk ;-)) of iets/iemand anders, waarbij je uitstekend voelt en je raapt al je moed bijeen en voelt of weet dat je sterk genoeg bent om het verleden achter je te laten. De band tussen het heden, het verleden en de toekomst lijkt in eens minder sterk en je merkt dat je vooruit gaat.
Je omgeving doet dezelfde vaststelling en ziet dat je gewoon gelukkiger bent en je je voor het eerst in je leven zelf een hoofdrol speelt. Om een of andere reden heeft je leven plots meer inhoud, of dat denk je toch op zijn minst.
Abonneren op:
Posts (Atom)
