with our eyes wide open we....

Jarenlang ben ik een ongelooflijke fan geweest van het nummer 'Summer pass me by' van Millionaire. En ieder jaar, sinds ontdekking, denk ik zo rond mei, 'dit jaar plan ik mijn zomer vol!'. Ieder jaar in september ontwaak ik uit mijn 'zomerslaap' (oh ja, ik doe een zomerslaap!) en merk ik dat voor het zoveelste jaar op een rij, ik toch maar gigantisch weinig heb gedaan gedurende de zomer.

Dit jaar echter, om redenen buiten mijn wil om, kon ik niet gewoon thuis blijven. Ieder weekend wel een of ander spannend of minder spannend evenement gepland, waardoor ik eenjarig mijn zomerslaap voor de winter zal moeten laten.

Het is dan ook het eerste jaar dat ik wee terug kijk op de dagen dat de zon van 's morgens tot 's avonds scheen.

the hardest part

Op een dag wordt je wakker en besluit je dat het voldoende is geweest, vanaf nu, no nonsense..
'Ik moet en ik zal gelukkig zijn...'

Oude vetes worden begraven, het verleden wordt vergeten, of we doen toch op z'n minst dat we het vergeten en gaan vooruit!

Niet langer stilstaan bij vroegere gebeurtenissen, op een dag besluit je gewoon: 'een ongelukkige jeugd doet er niet toe, het is nu dat het moet gebeuren'. In het begin valt het zwaar, want je blijft hoe dan ook verknocht aan wat er ooit gaande was. Tenslotte, heeft het verleden ook het heden gemaakt.
Het verleden bepaalt je denkpatroon, bepaalt je reacties, bepaalt hoe jij je bij bepaalde zaken voelt. Je wilt verder naar de toekomst, maar begrijpt dat dit ook niet volledig zonder slag of stoot zal gaan.

Je vindt echter de job van je leven (en dan ben je weg natuurlijk ;-)) of iets/iemand anders, waarbij je uitstekend voelt en je raapt al je moed bijeen en voelt of weet dat je sterk genoeg bent om het verleden achter je te laten. De band tussen het heden, het verleden en de toekomst lijkt in eens minder sterk en je merkt dat je vooruit gaat.

Je omgeving doet dezelfde vaststelling en ziet dat je gewoon gelukkiger bent en je je voor het eerst in je leven zelf een hoofdrol speelt. Om een of andere reden heeft je leven plots meer inhoud, of dat denk je toch op zijn minst.

Revuestress

De laatste tijd komt er niet veel anders uit mijn mond dan revue of praktische oefeningen en voor de komende 3 weken zal dat ook niet echt veel veranderen.

Nog 3 weken te gaan en de eerste voorstelling is er..

Ik heb echter het gevoel dat ik nog nergens sta en dat dat decor nooit gaat afgeraken..

Gelukkig heb ik hulp van enkele trouwe en enkele minder trouwe helpers, maar dan nog, het lijkt een werk voor 85 man..

3 weken en ondertussen naar de les moeten, moeten werken en enkele domme PO's maken, argh en argh!

Ben het beu van tot de ontdekking te moeten komen dat we materiaal te kort komen, gelukkig zijn er nog enkele mensen op de wereld die me kunnen geruststellen en er wel nog in geloven!

Ik zelf geloof er maar half in.

Bijkomend stresspuntje, ik ben vergeten nadenken over constructies, wiskunde is nooit mijn favoriet vak geweest en zal het nooit worden, maar nieuwe berekeningen, here I come!

Decor

Vandaag ben ik EINDELIJK van start kunnen gaan met mijn decorwerken.

Ik heb hier eigenlijk maanden lang naar uitgekeken, want ik schilder uiteindelijk wel graag en zo.

Vandaag stond er officieel op het programma, dat ik samen met enkele assistenten, stoelen ging schilderen, de kaders voor mijn doeken in een ging steken en de poort ging schilderen.

Blijkbaar heb ik het stoelen afschuren echter nogal zwaar onderschat en zijn we niet veel verder geraakt dan schuren en schilderen van de stoelen..

Mijn armen doen pijn en ik ben het allemaal al een beetje beu in mijn hoofd, maar morgen is er nieuwe dag en nieuwe moed!

Monia goes Brico

eenmaal het revueweekend voorbij is weet je gewoon dat de stress echt kan beginnen. Dit jaar heb ik voor de derde keer op een rij het decor voor mijn rekening gehouden.

De voorgaande jaren was ik echter meer assistent dan iets anders, dit jaar is het mijn buurt om het zelf uit te werken.

Wat dat in houdt, zijn vooral een hoop berekeningen van welk materiaal er net nodig is, hoeveel van wat er nodig is, proberen zoveel mogelijk de kosten te drukken, ontwerpen maken...

Dingen waar ik allemaal wel al eens stil bij heb gestaan, maar nooit eigenlijk echt over heb nagedacht.

Vandaag trokken we echter naar de Brico om materiaal in te slaan. Een voorwaarde daarbij is op zijn minst weten wat er allemaal gemaakt moet worden, hoe groot het ongeveer moet uitvallen en wat je daarvoor nodig hebt.

Mijn weekend bestond dus vooral uit nadenken over wat we precies nodig hebben. Lastig als je niet weet hoe iets er uiteindelijk zal uitzien. Maar goed, ik heb er een ongeveer idee van..

20 liter verf, 7 verfborstels, een klink, 24 planken van 2,7 m, een zaag, nagels, vijzen, kleurenpigment, isomo, gouden verf, white spirit, een paar vijlen, schuurpapier en nog een paar ander klein grut later ben ik denk ik toch eindelijk klaar om het decor te maken..

Ben super benieuwd naar het resultaat.

De zoektocht naar de perfecte stoelen..

Onze revue heeft een hele hoop dezelfde witte stoelen nodig. Op zich niet echt een direct probleem zou je zo kunnen denken, ware het niet dat 10 dezelfde stoelen vinden zo wat onbegonnen werk is.

Mijn dag vandaag bestond uit van de ene kringloopwinkel naar de andere trekken. Nieuwe stoelen zijn namelijk toch wel net iets te duur om eenmalig te gebruiken in een toneelvoorstelling.

Witte stoelen vinden is onbegonnen werk, dus hadden we eerder al besloten om gewoon bruine stoelen te kopen en deze af te schuren en een laag witte verf te geven.

4 kringloopwinkels later heb ik uiteindelijk toch ongeveer gevonden wat we zochten, nu nog ander materiaal aankopen en het decor kan eindelijk in orde komen!

Revueweekend

Zoals ieder jaar gingen we weer met de toneel/revuegroep op weekend. Dit jaar weer naar Eeklo, omdat de infrastructuur daar dan toch nog net iets beter is, dan in Essen..
Het beloofde weer een weekend van weinig slaap te worden, van veel hilarische momenten en af en toe de klein beetje ergernis.
Weinig slaap werd compleet ingelast, een 3,5 uur op een weekend, is erbarmelijk weinig, ik was dan ook een compleet wrak bij mijn thuiskomst, maar tegelijk wil dat ook zeggen dat het compleet de moeite was!
De eerste avond hebben we niet echt zoveel gedaan, een beetje gerepeteerd, een paar grappige momenten gehad, met spelers die hun eigen profimpressie deden en dat was het dan zowat...
De tweede dag was het vroeg opstaan om te beginnen met repeteren, voor mij betekende dit vooral beginnen uitzoeken welke attributen we nodig hebben, wie voor wat kan zorgen, welke decorstukken er moeten gebouwd worden, hoe dat zal aangepakt worden en andere praktische zaken..
De avond hebben we traditie getrouw weerwolfjes gespeeld, wat voor uiterst hilarische momenten zorgde.. Mensen werden verdacht, terwijl ze de onschuld zelve waren, verdachten werden als de onschuld zelve beschouwd, schuldigen werden mee de dood in gesleurd.... Maar na 3 maal spelen was het toch genoeg geweest.
Verder zijn er niet echt veel noemenswaardige gebeurtenissen. Robin en ik hebben de miseriehumor 'uitgevonden', lachen met je eigen miserie, en ik ben een of andere 'creep' s nachts tegengekomen.
Hoe het ook moge zijn, het was weer een memorabel weekend!