Aanrijding in Moscou

Te veel gedachten, te weinig in staat om een deftige zin te bouwen..

Gisteren ben ik naar 'aanrijding in Moscou' gaan kijken. De titel van de film deed me onmiddellijk aan mijn kindertijd denken. De eerste keer, dat ik (toen nog) tram 40 zag rijden en zag dat die naar Moscou reed, was ik er vrij van overtuigd dat dit over het Moscou in Rusland ging. Ik verstond me daar totaal niet aan, want uiteindelijk, ik had nog nooit de tramsporen gezien die uit Gent liepen, complete verwarring dus.. Na een tijdje kwam ik er natuurlijk wel achter dat Moscou gewoon een wijk in Gent is en niet enkel een stad in Rusland. Het schijnt wel een veel gemaakte fout, bij kinderen, te zijn.
Uiteindelijk is Moscou nu niet zo van belang voor de film, maar ja, eerlijk gezegd 'aanrijding in Moscou' klinkt veel beter, als titel voor een film, dan 'aanrijding in de Brugse Poort' of zo he..

De film gaat over Matty, die huismoeder is en Johnny, een truckchauffeur. Zij is 41. Hij is 29. Ze rijden tegen elkaar aan op een parkeerterrein van een supermarkt en hebben een vlammende ruzie over wie nu eigenlijk in de fout is. Meteen het begin voor een romantisch verhaal vol drama en humor
De film speelt zich in Ledeberg af en daarom is het eigenlijk alleen al een must voor iedere Gentenaar..
Het verhaal op zich stelt zoveel niet voor, het is weer een of ander zeemzoet liefdesverhaaltje. Maar doordat de volledige film in het nogal plat Gents gesproken wordt, is hij nogal hilarisch.
Als er iemand ooit dacht dat ik plat Gents praat, zal hij/zij zijn mening serieus moeten herzien na het zien van 'aanrijding in Moscou'.
De begin scène van de film is nogal slecht geacteerd, waardoor je echt wel even denk: oh nee, moet ik hier nog een uur en een half zitten, maar een beetje verder in de film, komen de personages wat losser, en volgt het ene hilarische moment op het andere. Zodanig veel gebeurt er niet in de film, het zijn vooral de dialogen die er toe doen. Lang geleden dat ik zo heb gelachen in een cinemazaal...
Of de film voor niet-Gentenaren een aanrader is, weet ik niet echt. Ik vrees er een beetje voor. Een niet-Gentenaar zal alleszins op veel momenten echt zijn best mogen doen, om de dialogen te verstaan. Nu ja, als je regelmatig in Gent vertoeft, zou dat eigenlijk geen probleem mogen zijn, want dan zou je toch al een beetje gewoon aan ons 'prachtig' dialect moeten zijn, maar voor iemand die eigenlijk niets met Gent te zien heeft kan het wel nog moeilijk worden.
Alleszins, Gentenaars, verenigt u, een ga massaal naar 'aanrijding in Moscou'

Thieves Like Us.

Toen ik me voornam om naar een optreden per maand te gaan, had ik eigenlijk moeten weten dat het lang niet bij eentje ging blijven!
Op zich geen enkel probleem, ware het niet, dat ze normaal gezien geen toegangstickets naar je hoofd smijten, en dat dat, naast mijn cultuurhobby, toch nog wel een dure hobby is.
Gelukkig bestaat er ook zoiets als het concept gratis optredens, en als je een beetje uitkijkt, kan je daar soms wel enkele pareltjes tussen tegen komen.
Na mijn eeuwige innerlijke discussie of ik op 20 februari Thieves like us of Tim Van Hamel wou zien, heb ik toch maar voor de eerste gekozen. Niets tegen Tim Van Hamel, maar die treedt tegenwoordig zowat iedere week ergens in België op, en het ene concept voor zijn optreden trekt al wat meer op dan het andere.
Thieves like us, daarentegen is een Zweeds/Amerikaanse groep, en voorlopig, was het optreden gisteren in de Vooruit hun enige optreden in België, dus er heerste een beetje een nu of nooit druk.
Achteraf bekeken, moet ik toegeven, dat ik echt wel de juiste keuze gemaakt heb! Thieves like us, hebben een heel goed optreden neergezet gisteren, alles zat gewoon ongeveer perfect. Lichteffecten, op een 2minuten blacklight na waren vrij subliem, volledig afgestemd op de muziek, maar vooral de muziek zat goed.
Thieves Like Us brengt een gezonde mix, en dan echt de enige echte gezonde mix tussen elektronische muziek en rock. Vrij gevaarlijke mix, voor mij toch. Ik vind meestal dat dat soort groepen echt overdrijven met het elektronische element, maar gisteren was dat zeker niet zo. Verder vind ik zo ook beter live klinken, dan op CD, wat zeker positief is voor een optreden.
Enige minpuntje was, dat het optreden niet echt lang geduurd heeft, maar ja, bij gratis optredens, moet je niet te veel eisen willen stellen zeker!?
Zeker geslaagde avond, geslaagde muziek, super groep! I am a fan!!

I don't know why I feel so skinned alive

Als er een ding is, dat vast staat over mij, dat is dat ik niet in staat ben om foutloos te schrijven als ik moe ben. Voor de rest ben ik allicht een van de meest wisselvallige personen, die op de aarde rondlopen.
Het toneelweekend heeft zo wat heel mijn bioritme om zeep geholpen, waardoor ik veel te laat in slaap val een veel te vroeg opsta.
Bon, ik steek het daar op, want uiteindelijk ligt het aan een veel grotere samenloop van omstandigheden. Sinds die veel te lange saaie examenperiode, heb ik mijn lichaam eigenlijk nog geen moment rust gegeven.
Met alle gevolgen van dien, ik ben hyperactief, praat veel te veel, kan totaal niet meer articuleren, word heser met de dag... Uit rusten denk ik dan bij mezelf, maar tegelijk maak ik al weer plannen voor de volgende dagen.
Ik heb mezelf verplicht van deze week 2 avonden thuis te blijven, om toch een beetje te rusten, maar uiteindelijk, kruip ik thuis ook nooit vroeg genoeg in mijn bed. En morgen zijn die 2 dagen om. Dan ga ik weer naar een of ander optreden.
Het positieve aan een te veel aan energie, is dat ik automatisch meer naar lessen ga, en drukker bezig ben, met van alles en nog wat. Nu ja, eigenlijk word ik gewoon gek van mezelf. Ik herken mezelf niet meer, misschien wel aangenaam voor even, maar ik hoop toch binnenkort terug iets meer van mezelf in alle waanzin te herkennen! Op de duur zou ik nog echt moeten geloven dat ik schizofreen ben!

Toneelweekend

Nu is het maandag en zou ik eigenlijk op een toneelrepetitie moeten zijn, maar doordat mijn aanwezigheid niet zo zeer van belang is, en ik eigenlijk doodmoe ben, ben ik maar thuis gebleven. Dit geeft me natuurlijk wel een beetje tijd voor een kort verslagje te schrijven, over ons voorbije toneelweekend.
Nu ja, echt veel kan ik er niet over prijsgeven, ons stuk moet voorlopig nog geheim blijven en zo, maar toch...
Het plan bestond eruit dat we vrijdagmiddag naar Essen zouden vertrekken om een heel weekend te repeteren.
De meesten konden echter pas vrijdagavond toekomen, waardoor er vrijdag zelf niets meer van repeteren in huis kwam. Dit gaf de 2 toneelpraesessen, een medespeelsters en mij echter de mogelijkheid, om in een kleine groep het decor te bespreken. Na een vrij lang gesprek denk ik dat we er ondertussen toch ongeveer uit zijn geraakt. Tegen de avond kwam de rest van de groep aan, en werd de rest van de avond vooral gebruikt om elkaar wat beter te leren kennen. We zouden echter geen toekomstige juristen onder elkaar zijn geweest, moesten die gesprekken niet uiteindelijk uitgedraaid zijn, op een of ander juridisch gezwans.
Zaterdag en zondag werden bijna volledig gewijd aan repeteren, wat ook hoog nodig is. Binnen een maand, moeten we het stuk opvoeren. We zijn wel al redelijk wat samengekomen, maar door examens, was het ondertussen toch wel weer een goeie 1,5 maand geleden, dat er nog iets werd gedaan.
Ondanks het veel te late opstaan van de meesten, en veel te lange pauzes, hebben we toch redelijk veel kunnen doen.
Voor mij was het alleszins een super weekend, vol hilarische momenten en een perfect tijdstip om iedereen eens van een ander kant te zien!

Artefact

Door omstandigheden, die ik mezelf niet meer al te best herinner, heb ik een paar cultuurzondagen overgeslagen. Door andere verplichtingen zou ik nu zondag weer geen uitstapje kunnen maken, dus heb ik deze week maar een cultuurdonderdag ingevoerd.
Al heel de week kon je naar Leuven trekken voor het Artefact festival, maar doordat er donderdag ook nog een optreden was, dat ik wel zag zitten, ben ik donderdag gegaan.

Het thema van Artefact dit jaar was: 'capturing time, mapping the moment'. De kunstenaars wiens werken tentoongesteld werden, probeerden aan de hand van hun kunst een bepaald moment, een ruimte of een bepaalde emotie weer te geven.
Een van de meest opvallende werken was dat van Jonathan Schipper. De opstelling bestond uit 2 Amerikaanse wagens, die door een motor langzaam maar zeker op elkaar inrijden. Een auto-ongeval neemt normaal slechts een fractie van een seconde in, door de motor, werd het ongeval echter vertraagd tot 6 dagen.
Harun Farocki's opstelling bestond uit een 12tal videoschermen, die elk een en dezelfde voetbal wedstrijd vertoonde, maar telkens van uit een ander standpunt, beelden werden bewerkt naar 2D, anderen werden bewerkt met grafieken en analyses. Door de verschillende invalshoeken van eigenlijk steevast dezelfde voetbalwedstrijd verandert je waarneming van de wedstrijd. Je ziet hetzelfde, maar je denkt er anders over.
Verder waren de opstelling over het algemeen stuk voor stuk geslaagd. Het is echter vrij moeilijk om de werken die ik daar heb gezien echt gewoon aan de hand van een paar woordjes te beschrijven. De meesten zitten vrij ingewikkeld ineen, waardoor je automatisch al beeldmateriaal zou moeten hebben om ze een beetje te kunnen begrijpen.
Nu ja, de expo was echt compleet geslaagd, mensen die er niet bij waren hadden echt wel ongelijk.

's avonds zijn we dan naar Kim Hiorthoy en Benjamin Brun gaan kijken. De zaal waarin ze moesten optreden had echter een ongelooflijk slechte akoestiek, vanaf er iets te veel bas gebruikt werd, begonnen zowel de vloer als de muren te beven. Het leuke aan de optredens was vooral de videoprojectie bij het eerste. Meestal krijg je gewoon beelden van de artiest te zien, of enkele grafische projecties. Hier werd er echter gebruik gemaakt van nieuwe media, en oude kunsttechnieken. de projecties bestonden uit een samenspel van grafische computer beelden, en schildertechnieken.
Al bij al een geslaagde avond/dag, de volgende Artefact, ben ik er zeker weer bij!

nice weather for ducks

Hmmm en dan na een stuk of 5 blogberichten in heel korte tijd, komt weer die hoge drang boven om ongebreidelde zever over mezelf de wereld in te sturen.
Nu ja, het is dan ook een vrij hectische tijd geweest. Examens zijn achter de rug, volgens mij heb ik het wel vrij goed gedaan. Op punten moet ik alleszins nog een tijdje wachten, maar net als ieder jaar, interesseren die punten me vrij weinig!
De meeste dingen die ik de voorbije dagen gedaan heb, staan al meer dan uitgebreid, op mijn blog beschreven, dus daar zwijgen we voorlopig ook maar over.
Meer en echt redelijk zinloze dingen die ik heb gedaan de voorbije dagen zijn:

1. mijn neefje van 9 begeleid naar zijn carnavalfeest. Beestige dag tussen een bende gekke kinderen dus. Maar als je er een kind een plezier mee kunt doen, en dan achteraf een heel dankbare knuffel van hem krijgt, waarom niet?
2. ik ben diezelfde dag gaan eten met een vriendin. Het eten op zich, niet slecht, maar zeker niet super goed. De bediening beneden alle peil, maar het gezelschap was goed, en veel meer heeft een mens toch niet nodig.
3. verder hebben vooral mijn voeten afgezien. In Luxemburg heb ik veel te veel de Japanner uitgehangen (lees te veel steden/dorpen in te korte tijd bezocht en veel te veel foto's getrokken), waardoor mij hielen een grote schaafwonde zijn en vandaag, heb ik als kers op de taart, kokend water over mijn linkervoet gegoten. Ik ben dus bijna klaar voor mijn gehandicaptenkaart.
4. Ik ben weer in het bakken geslagen. Als je tijd hebt, is dat wel een aangename ontspanning. Al zeg ik het zelf, mijn taart is weer beestig goed geworden, de muffins konden beter van uiterlijk, maar van smaak zijn ze goed!
5. Mijn laatste avontuur sinds mijn examens, bestond uit een bezoekje aan de dierenarts. Altijd een groot spektakel. Honden en moeten stilstaan op een tafel gaan nu eenmaal niet echt samen. Mijn hond, Zeno (dezelfde die onder auto's loopt), heeft een oorontsteking en een of andere darmobstructie. Nu leeft hij 2 dagen zonder eten, met een of ander medicijntje en vanaf zondag op een streng dieet. Eigenlijk mag hij dus niet eten en moet hij op dieet, omdat hij moet verdikken. Half volgende week zou het beter met hem moeten gaan.

Het zijn drukke dagen geweest, ik ben vrij uitgeput, maar we gaan gewoon verder. Morgen weer een hoop boel verhuizen, de hond een beetje verzorgen en 's avonds allicht weer of ander activiteit. Zolang de vakantie nog duurt, zal ik niet meer stil zitten!

Ach ja, ik heb ook nog mijn 'Flickr adres' gewijzigd naar iets wat gemakkelijker te onthouden is, vanaf nu kan je mijn foto's bekijken op http://flickr.com/photos/moniagu/
Er zijn ook nog een hele hoop foto's toegevoegd van voorbije reizen en van bepaalde activiteiten/tripjes die op mijn blog staan beschreven.

General Mindy en Mintzkov

Mijn voornemen om veel meer culturele uitstapjes te doen is heel goed aan het slagen, tijdens mijn examens heb ik er een besluit boven op genomen en dat is minimum een concert per maand doen. In januari was dat dus de blackbox revelation, van de maand, Mintzkov.
Normaal zou The Go find het voorprogramme verzorgd hebben, maar door vaderschap werden deze vervangen door 'General Mindy'.

Bij het horen van de naam General Mindy moest ik natuurlijk onmiddellijk aan mega Mindy denken, gelukkig is de enige gelijkins tussen beide, dat het Vlamingen zijn, en het woord Mindy. General Mindy is weer eens een Vlaams rockgroepje dat er wel wat van kan. Ik vind dat er wel enkele country kenmerken terug te vinden zijn in hun muziek, waardoor ik af en toe mezelf vervloekte, dat ik mijn cowboyhoed thuis had laten liggen. De naam van de groep is dan misschien vrij bespottelijk, de muziek die ze brengen, is dat absoluut niet!
Goed voorprogramma, ze hebben de zaal vrij goed kunnen opwarmen, ook al was het vrij duidelijk dat de meesten daar waar voor Mintzkov en niet voor General Mindy!

Over Mintzkov zelf, valt er niet veel te zeggen, een sterk concert, goeie muziek.. Gewoon wat we gewoon zijn van Mintzkov. Verrassing van de avond, een instrumentale versie van Gainsbourg en een tweetal covers waarvan de namen me totaal ontgaan. De nummers herkende ik wel en bij het ene nummer heeft de zanger ook vermeld van wie het was, maar mijn muggengeheugen is dat ondertussen allang weer vergeten. Nu ja, kortom, geslaagd optreden, geslaagde avond, geslaagd gezelschap!

Monia goes Luxemburg deel 3 (the rest of the country)

Luxemburg is natuurlijk meer dan enkel Luxemburg stad alleen. Maandag zijn we dus in de auto gestapt, en hebben we rondgereden in Luxemburg.
Eerst zijn we naar Beaufort getrokken, waar er een 700 jaar oude kasteelruïne is. Normaal kan je die ruïne zelf bezichtigen, maar in de winter is ze gesloten. Het zicht van buitenaf heb je echter het hele jaar door, en dat was zeker al de moeite. De stad wordt volledig omringd door bossen, wat zeker een aangename afwisseling is tegenover het Gentse stadsleven! Doordat het vrij hard begon te regenen, en ik nog steeds niet van de uitvinding regenjas heb gehoord, zijn we er echter niet zo lang gebleven.

Het tweede vermeldenswaardig dorpje op onze weg was Diekirch, dit is eigenlijk meer een ministadje, wel gezellig maar weinig groen, in tegenstelling tot de meeste andere dorpen. Gedurende de middag is het dorpje ook zo goed als dood, maar dat maakt sightseeing wel een heel stuk aangenamer. Het dorp heeft een aantal musea, en die waren eigenlijk de reden voor onze stop, maar natuurlijk zijn de musea in Luxemburg, net als in België allen gesloten op maandag. Nu ja, Diekirch is gewoon een gezellig dorpje/stadje en daarvoor al de moeite om er eens te stoppen.

Onze derde halte was Larochette. Het dorpje op zich stelt niet echt veel voor (het is een typisch Luxemburg dorpje), maar bovenaan het dorp kan je ruïne bezichtigen. Zeer indrukwekkend en vrij goed behouden. Van boven aan de ruïne heb je ook een heel mooi zicht op het dorp zelf. Normaal gezien mag je ook hier in de ruïne zelf rondlopen, maar in de winter is deze dus ook gesloten. De weg naar boven is, zoals te verwachten vrij stijl, en niet echt een aanrader als het geregend heeft. Aan de andere kant van de straat kan je een andere ruïne bezichtigen, wegens tijdsgebrek, zijn we daar, niet naar boven getrokken, de tocht zou zo een 2 uur in beslag nemen en daardoor zouden we niets anders meer kunnen bezichtigen.

Onze laatste stopplaats was Echternach, een klein stadje en tegelijk ook de oudste stad van Luxemburg. De stad is vooral bekend door haar gigantisch grote abdij, die werd opgericht in 698, normaal kan je een deel daarvan bezoeken, maar natuurlijk niet op maandag! De poorten van de abdij staan wel open, zodat je de gebouwen zelf van een beetje dichter kunt bekijken. Los van de abdij is het gewoon een gezellig klein stadje, met enkele gebouwen die ook wel het bezichtigen waard zijn. In tegenstelling tot Diekirch is Echternach wel nog vrij levend en zijn er toch redelijk wat toeristen die het bezichtigen. Ik vrees zelf dat het in de zomer een ware overrompeling zou kunnen worden.

Luxemburg zal zeker van niemand de eerste 'droomreisbestemming' zijn. Ik heb veel al de indruk dat het zo wat ons vergeten buurland is, terwijl het nu voor mij veel meer voorstelt dan bepaalde Nederland en bepaalde streken van Frankrijk. Eerlijk gezegd was ik heel aangenaam verrast door Luxemburg. Over het algemeen zijn de mensen heel vriendelijk, valt er iets te beleven, en kan je er redelijk wat van cultuur genieten, maar dan in alle rust (geen hectische overvolle musea, geen massa volk rond een mini standbeeldje...).
Ook qua groene omgeving is Luxemburg een ware droombestemming, heel veel bossen, heel veel groen en een beetje heuvels en vooral veel rust!

je kan nog enkele foto's van ons tripje terug vinden op mijn flickr pagina. Ik hoop enkel dat de link werkt, maar normaal is dat dus op http://www.flickr.com/photos/21725403@N04/

Monia goes Luxemburg deel 2 (musea)

Waar een deel een is, is er steevast ook een tweede deel.
Als ik in in het buitenland ben, vind ik dat ik toch minimum een museum moet bezichtigen.
Als je in Luxemburg bent, is er geen beter dan het museum over de ontstaansgeschiedenis van Luxemburg. Een museum van schone kunsten, of historische kunsten, is bijna overal in Europa nog al gelijklopend, de ontstaansgeschiedenis van de stad, leek me dus net iets interessanter.
Het museum geeft je de ontstaansgeschiedenis van de stad vanaf de 10 eeuw.
Het oudste deel van da geschiedenis wordt vooral weergegeven door maquettes, waarbij er telkens een computer is geplaatst, waarop je kan inzoomen op een bepaald gebouw in de stad. Je krijgt daarbij een vergelijking tussen oud en nieuw.
De nieuwere geschiedenis wordt vooral weergegeven, door bepaalde gebruiksartikelen, of belangrijke geschiedkundige gebeurtenissen.
In het museum wordt er ook een volledige ruimte gewijd aan de taal Luxemburgs, het is niet zo dat België het kleinste land is met 3 talen, in Luxemburg praat men Duits, Frans en Luxemburgs. Ik blijf het verwarrend vinden, Frans wordt vooral gebruikt bij de overheid, maar de pers zou vooral in het Duits zijn, en of de mensen Luxemburgs praten hangt af van streek tot streek. Het Luxemburgs op zich is een vrij onverstaanbaar taaltje, een mengeling van Duits, Frans, en af en toe zelf eens een Nederlands woord. In de meeste restaurants, winkels en café's praat men ofwel Frans, ofwel Duits, beide nooit beide.

In het museum liep er ook een tijdelijke tentoonstellingen over de scouts. Die tentoonstelling zat net als de rest van het museum heel mooi in een. De tentoonstellingen in het gehele museum zijn heel interactief, wat ze dus stukken interessanter maakt, en op een heel originele manier naar voor gebracht.
Als je ooit in Luxemburg zou zijn, is dit museum een aanrader, ik ben nog nergens anders een vergelijkbaar museum tegen gekomen.

Verder heb ik nog het museum voor moderne kunsten bezocht. Waar Monia, niet steeds een fan is van historische musea, is ze meestal wel te vinden voor een beetje moderne kunst.
Het gebouw waarin het museum zich bevindt, is eigenlijk al meer dan de moeite op zich om te bezoeken. Het museum zelf is net iets groter dan het SMAK. Doordat het dak grotendeels uit glaswerk bestaat, wordt er vooral gebruik gemaakt van natuurlijk licht, wat eens een serieuze verademing is, de kunstwerken worden op die manier tenminste eens weergegeven zoals ze bedoeld waren. Je moet dus niet met je hoofd staan draaien om een juiste inval op een olieschilderij te krijgen. Doordat er vooral gebruik wordt gemaakt van natuurlijk licht, is er natuurlijk wel geen optimaal ruimte gebruik. Vooral bij de permanente tentoonstelling heb je grote ruimtes met weinig kunst.

De permanente tentoonstelling van het museum bestaat vooral uit werken van Glenn Ligon, dit is een Amerikaanse kunstenaar die in zijn werken vooral gebruik maakt van letters. Door de letters in verschillende kleuren weer te geven, op verschillende achtergronden, geven de werken meteen een totaal ander beeld weer. Verder werkt hij vooral met videobeelden en foto's.

De tijdelijke tentoonstelling die nu liep ging over Portugese kunst. Een van de meest in het oog springende werken van deze tentoonstelling was 'Red indepentent heart' van Joana Vasconcelos. Op zich is dit eigenlijk een vrij afzichtelijk groot rood draaiend hart, op de achtergrond hoor je fadomuziek. Er wordt dus een bepaalde sfeer gecreëerd. Als je dichterbij kijkt, zie je echter dat het volledige hart uit bestek gemaakt is. Of anders gezegd, liefde gaat door de maag. alleszins de kunstenares moet heel veel geduld hebben gehad om dat hart in elkaar te steken.
Het meest opvallende werk van het volledige museum was 'the beanstalk' van Pedro Vale. Zijn werk is eigenlijk gewoon een gigantisch grote bonenstaak, die gebaseerd is op 'Jack and the beansteak'. Je kan er gewoon niet naast kijken, en niet enkel omdat het werk zich in de inkomhal bevindt, maar vooral om dat het zo groot is. De bedoeling van de kunstenaar is, om door het werk, mensen te doen nadenken, niet enkel over het onschuldige, maar ook over dieper liggende en meer schadelijke zaken. Voor mij is hij echter niet echt geslaagd in dat opzet.

Het Mudam in Luxemburg is zeker een bezoekje waard, als je in Luxemburg bent en moderne kunst kan appreciëren. Het is een vrij groot museum, maar de ruimtes worden veelal niet echt nuttig gebruikt, om een bepaalde sfeer en een bepaald licht te creëren. Voor mij staat het zeker een trapje hoger dan een SMAK, maar het kan niet goed op tegen de Koninklijke musea voor schone kunsten (het moderne gedeelte ervan dan toch) in Brussel.

Monia Goes Luxemburg deel 1 (Luxemburg stad)

Een optreden mag dan wel een goeie manier zijn om het einde van de examens te vieren, op reis gaan is en blijft de beste manier om de vakantie te vieren.
Dat je helemaal niet ver hoeft te gaan om een geslaagde reis te beleven, wist ik al langer dan vandaag, toch stond ik eerst nogal sceptisch tegenover het idee om naar Luxemburg te trekken. Ik moet achteraf toch toegeven dat ik mijn vroegere mening over Luxemburg, in hoeverre ik er al een menig over had, geheel moet herzien!

Doordat we in Luxemburg stad zelf verbleven, bestond het begin van onze reis enkel uit een bezoek aan Luxemburg stad zelf, later hebben we dan nog een ander deel van Luxemburg bezocht.
Luxemburg, de stad is niet echt groot, je kan ze gemakkelijk op een dag doorkruisen, als je je bezoek aan de stad echter wilt combineren met een museumbezoek, zal je er toch een dag extra voor mogen uitrekken.
De stad is deels oud, deels nieuw en zonder twijfel een van de properste steden die ik in mijn leven heb gezien!
De stad is ontstaan rond een kasteel met de daarbij horende verdedigingsmuur, in de volledige stad, kan je op verschillende plaatsen restanten van die muur terug vinden. De nog bestaande restanten en enkel vestingen werden in 1994 op UNESCO's werelderfgoedlijst geplaatst.

Het echte centrum van de stad is vergelijkbaar met alle steden, veel winkels, veel restaurants, weinig groen, een aantal pleintjes.. Eenmaal een beetje weg van de nieuwe stadskern, kom je terecht in een wirwar van straten van waaruit je een prachtzicht hebt op de lager liggende delen van de oude stad. In Luxemburg is het dus zeker niet nodig om het hoogste gebouw van de stad te zoeken, en van daar uit naar beneden te kijken, gewoon op straat lopen is voldoende voor een panoramisch zicht. Je hebt dus wel redelijk wat conditie nodig om de stad te voet te kunnen bezichtigen, je moet voortdurend eerst omlaag gaan, om later dan een hoger deel van de stad te kunnen bezichtigen en omgekeerd en sommige wegen zijn echt heel stijl!



De bezienswaardigheden zijn zoals in alle steden enkele kerken, enkele standbeelden en enkele historische gebouwen. De overblijfels van de vestigingsmuur, het Viaduct, de 'Adolphbrug' en het stadspark maken Luxemburg echter uniek tegenover andere steden.

Buiten de kern van de stad zelf heb je nog het Europees gedeelte van de stad, waar zich ook de filharmonie en het museum van schone kunsten bevinden. De gebouwen van de Europese instellingen in Luxemburg, zijn nu niet bepaald de moeite waard om te bekijken, maar toch, ik heb ze dan maar eens gezien. Het gebouw van de filharmonie en de museum van schone kunsten waren de tocht naar boven wel waard!

Luxemburg stad, is zeker een aanrader voor om het even wie, die een reisbestemming dicht bij huis zoekt. Drie uur met de auto en je bent er (je auto moet wel een beetje getraind zijn op heuvels). De stad is een mengeling van natuur/stad en oud/nieuw. De stadskern is volledig auto vrij, waardoor je echt rustig kan rondwandelen, en langs de kleine wegen is er ook niet echt veel verkeer. De stad heeft alles om een stad te zijn, maar heeft die bedwelmende drukte van andere grootsteden niet.

Black box Revelation

Mijn examens zijn eindelijk achter de rug, wat dus betekent dat we eindelijk weer een beetje kunnen feesten!
Heel mijn examenperiode lang, heb ik uitschouw gehouden, naar de beste manier om het einde van die periode te vieren en daarbij viel mijn oog op het optreden van Black box Revelation in de Charlatan.
Ik ken/kende de groep nu niet zo goed, maar had er toch al redelijk wat van gehoord, en uiteindelijk ga ik dan liever naar een optreden, om het einde van een zeer lange periode te vieren, dan naar een of andere marginaal feestje.
Als je vaste cultuurpartners dan nog eens willen meegaan, kan de avond al geheel niet meer stuk!

Black box Revelation bestaat eigenlijk slechts uit twee leden, een zanger/gitarist een een drummer. In 2006 bewezen ze reeds voor het grote publiek dat ze iets waard waren, door tweedes te worden op humo's rockrally. Veel van de huidige grote Belgische bands zijn daar met hun carrière gestart, dus dat wil zeker toch iets zeggen!
De groep brengt Belgische rock zoals we dat gewoon zijn, goeie muziek dus. Van het optreden zelf heb ik niet echt veel gezien, doordat er net iets te veel volk in de zaal aanwezig was, maar ja, bij een optreden is het geluid toch altijd het belangrijkste.
Zeker en vast een geslaagde avond, een geslaagd optreden, en dus een geslaagd einde van de examens! Als je ooit de kans krijgt om Black Box Revelation live aan het werk te zien, zeker doen!

meer info kan je vinden op www.myspace.com/blackboxrevelation