Revuestress

De laatste tijd komt er niet veel anders uit mijn mond dan revue of praktische oefeningen en voor de komende 3 weken zal dat ook niet echt veel veranderen.

Nog 3 weken te gaan en de eerste voorstelling is er..

Ik heb echter het gevoel dat ik nog nergens sta en dat dat decor nooit gaat afgeraken..

Gelukkig heb ik hulp van enkele trouwe en enkele minder trouwe helpers, maar dan nog, het lijkt een werk voor 85 man..

3 weken en ondertussen naar de les moeten, moeten werken en enkele domme PO's maken, argh en argh!

Ben het beu van tot de ontdekking te moeten komen dat we materiaal te kort komen, gelukkig zijn er nog enkele mensen op de wereld die me kunnen geruststellen en er wel nog in geloven!

Ik zelf geloof er maar half in.

Bijkomend stresspuntje, ik ben vergeten nadenken over constructies, wiskunde is nooit mijn favoriet vak geweest en zal het nooit worden, maar nieuwe berekeningen, here I come!

Decor

Vandaag ben ik EINDELIJK van start kunnen gaan met mijn decorwerken.

Ik heb hier eigenlijk maanden lang naar uitgekeken, want ik schilder uiteindelijk wel graag en zo.

Vandaag stond er officieel op het programma, dat ik samen met enkele assistenten, stoelen ging schilderen, de kaders voor mijn doeken in een ging steken en de poort ging schilderen.

Blijkbaar heb ik het stoelen afschuren echter nogal zwaar onderschat en zijn we niet veel verder geraakt dan schuren en schilderen van de stoelen..

Mijn armen doen pijn en ik ben het allemaal al een beetje beu in mijn hoofd, maar morgen is er nieuwe dag en nieuwe moed!

Monia goes Brico

eenmaal het revueweekend voorbij is weet je gewoon dat de stress echt kan beginnen. Dit jaar heb ik voor de derde keer op een rij het decor voor mijn rekening gehouden.

De voorgaande jaren was ik echter meer assistent dan iets anders, dit jaar is het mijn buurt om het zelf uit te werken.

Wat dat in houdt, zijn vooral een hoop berekeningen van welk materiaal er net nodig is, hoeveel van wat er nodig is, proberen zoveel mogelijk de kosten te drukken, ontwerpen maken...

Dingen waar ik allemaal wel al eens stil bij heb gestaan, maar nooit eigenlijk echt over heb nagedacht.

Vandaag trokken we echter naar de Brico om materiaal in te slaan. Een voorwaarde daarbij is op zijn minst weten wat er allemaal gemaakt moet worden, hoe groot het ongeveer moet uitvallen en wat je daarvoor nodig hebt.

Mijn weekend bestond dus vooral uit nadenken over wat we precies nodig hebben. Lastig als je niet weet hoe iets er uiteindelijk zal uitzien. Maar goed, ik heb er een ongeveer idee van..

20 liter verf, 7 verfborstels, een klink, 24 planken van 2,7 m, een zaag, nagels, vijzen, kleurenpigment, isomo, gouden verf, white spirit, een paar vijlen, schuurpapier en nog een paar ander klein grut later ben ik denk ik toch eindelijk klaar om het decor te maken..

Ben super benieuwd naar het resultaat.

De zoektocht naar de perfecte stoelen..

Onze revue heeft een hele hoop dezelfde witte stoelen nodig. Op zich niet echt een direct probleem zou je zo kunnen denken, ware het niet dat 10 dezelfde stoelen vinden zo wat onbegonnen werk is.

Mijn dag vandaag bestond uit van de ene kringloopwinkel naar de andere trekken. Nieuwe stoelen zijn namelijk toch wel net iets te duur om eenmalig te gebruiken in een toneelvoorstelling.

Witte stoelen vinden is onbegonnen werk, dus hadden we eerder al besloten om gewoon bruine stoelen te kopen en deze af te schuren en een laag witte verf te geven.

4 kringloopwinkels later heb ik uiteindelijk toch ongeveer gevonden wat we zochten, nu nog ander materiaal aankopen en het decor kan eindelijk in orde komen!

Revueweekend

Zoals ieder jaar gingen we weer met de toneel/revuegroep op weekend. Dit jaar weer naar Eeklo, omdat de infrastructuur daar dan toch nog net iets beter is, dan in Essen..
Het beloofde weer een weekend van weinig slaap te worden, van veel hilarische momenten en af en toe de klein beetje ergernis.
Weinig slaap werd compleet ingelast, een 3,5 uur op een weekend, is erbarmelijk weinig, ik was dan ook een compleet wrak bij mijn thuiskomst, maar tegelijk wil dat ook zeggen dat het compleet de moeite was!
De eerste avond hebben we niet echt zoveel gedaan, een beetje gerepeteerd, een paar grappige momenten gehad, met spelers die hun eigen profimpressie deden en dat was het dan zowat...
De tweede dag was het vroeg opstaan om te beginnen met repeteren, voor mij betekende dit vooral beginnen uitzoeken welke attributen we nodig hebben, wie voor wat kan zorgen, welke decorstukken er moeten gebouwd worden, hoe dat zal aangepakt worden en andere praktische zaken..
De avond hebben we traditie getrouw weerwolfjes gespeeld, wat voor uiterst hilarische momenten zorgde.. Mensen werden verdacht, terwijl ze de onschuld zelve waren, verdachten werden als de onschuld zelve beschouwd, schuldigen werden mee de dood in gesleurd.... Maar na 3 maal spelen was het toch genoeg geweest.
Verder zijn er niet echt veel noemenswaardige gebeurtenissen. Robin en ik hebben de miseriehumor 'uitgevonden', lachen met je eigen miserie, en ik ben een of andere 'creep' s nachts tegengekomen.
Hoe het ook moge zijn, het was weer een memorabel weekend!

Master

Mijn tweede semester staat misschien wel vooral in het teken van de revue, maar dat wil niet zeggen dat ik mijn studies geheel kan vergeten..
Dit semester moet ik een masterproef onderwerp kiezen, een opdracht die veel gemakkelijker klinkt dan hij gedaan is..
Er zijn wel verschillende onderwerpen die me interesseren, maar ik heb me net iets te lang vastgelopen in het idee om een masterproef in de rechtsfilosofie te kiezen. Ik was echter een beetje inspiratieloos, want in de rechtsfilosofie moet je echt wel uit het niets een titel vinden.
Ik ben dus maar toch eens op zoek gegaan naar een ander onderwerp, een andere promotor, gewoon een geheel andere invalshoek.
Een opdracht die al iets moeilijker klinkt. Maar na een beetje zoeken en heen en weer gemail heb ik dan toch zowat mijn droomonderwerp gevonden. Mijn echt droomonderwerp was al door iemand ingenomen en ik had niet echt veel zin in discussies..
Vandaag op gesprek bij mijn promotor geweest en die was vrij aangenaam verrast, ik zelf was ook wel tevreden van mijn gesprek.
Het verliep allemaal stukken vlotter dan verwacht, dus vanaf vandaag, heb ik officieel een titel!
'What substantive minority rights should minorities have and how should they relate to rights of the majority
population? To what extent is the principle of self-determination relevant?'
Welke taal het zal worden moet ik nog uitmaken, maar dat zijn zorgen voor later...

Parts & Labor/Islands

T werd hoog tijd om nog eens naar een concertje te gaan. Concerten en smorgens vroeg moeten opstaan zijn dingen die voor mij vrij moeilijk combineer baar zijn, dus heb ik dat, zoals zoveel andere dingen, uitgesteld tot na mijn examens.
Een vriend van mij had op last.fm gezet dat hij naar 'islands' ging, ik kende de groep niet, maar had zoiets van: 'waarom niet he'.

In het voorprogramma speelde parts & Labor. Een groep met een vrouwelijke gitariste, waarbij het lijkt alsof haar gitaar veel te groot is voor haar, maar los daarvan, ze kan er wel iets van dus minder van belang. Ze brengen rock muziek. Iets harder dan datgene wat ik gewoon ben, maar daarom zeker niet noodzakelijk slecht. Het was zo een optreden waarvan ik niet echt goed weet wat te denken. Het publiek was alles behalve enthousiast, dit was echter zeker en vast niet verdiend. Het ene moment vond ik ze echt goed klinken, maar een paar minuten later kon het niet rap genoeg voorbij zijn voor mij en vijf minuten later weer net omgekeerd. De groep deed zijn best en klonk over het algemeen echt nog goed. Het enige wat mij een beetje stoorde was de combinatie van de stemmen van de 2 zangers, in mijn hoofd klinken ze echt niet samen. Ik denk dat het nog een 'jonge' groep is. De groepsleden zijn alleszins nog vrij jong, wat niet veel zegt natuurlijk over hoe lang ze al bezig zijn. En volgens mij komen ze er binnen een paar jaar echt wel.

Daarna was het tijd voor het echte deel van de avond: 'Islands'. Ik wist totaal niet waaraan me te verwachten, ik had een liedje van hen eens rap beluisterd voor ik thuis vertrok, om toch een klein beetje een idee te hebben van hoe ze zouden klinken, maar dat was het dan ook direct.
Ik was uiterst aangenaam verrast, Islands is echt een groep die me van de eerste seconde tot de laatste overtuigd heeft. Ik heb anders vaak op optredens dat ik ze zo halfweg een beetje beu ben, en dan naar het einde toe, terug goed vind... Maar dit was hier totaal niet het geval... Ik ben weer eens verkocht, weer eens aan een Canadese groep...
Ze brengen iets rustigere muziek dan Parts & Labor, wat me ook wel direct net iets meer ligt. Als ze nog een keer naar Gent zouden komen zou ik onmiddellijk terug gaan!

Loft

Een beetje ontspanning moet kunnen en aangezien mijn volgende examen een open boek examen is, van een vak dat eigenlijk niet echt te leren valt, vond ik dat het eens hoog tijd werd om naar Loft te gaan kijken. Ondertussen hebben al meer dan 1 miljoen mensen die film gezien, dus ergens kon ik wel niet achter blijven..

Loft gaat over 5 getrouwde mannen die samen een loft delen om daar hun veroveringen mee naar toe te nemen. Het plan loopt compleet goed tot een van hen op een ochtend een dode vrouw in de loft aantreft. Geen van hen weet wie die vrouw is, of waar ze vandaan komt.. Het enige wat ze zeker denken te weten, is dat zij de enigen zijn die toegang hebben tot die loft.
Ze willen niet dat hun geheim uitkomt, dus proberen ze onderling uit te zoeken wat er precies gebeurd is en komen zo tot de ontdekking dat ze elkaar stukken slechter denken dan ze voorheen dachten.

De film heeft me wel redelijk kunnen boeien, ook al had ik er in zekere zin misschien meer van verwacht. Je blijft wel geboeid van het begin tot het einde, omdat het verhaal redelijk wat wendingen neemt en de acteerprestatie's op de meeste momenten echt wel goed zijn, maar sommige wendingen of verhaallijnen zijn iets te hard bij de haren getrokken waardoor je achteraf zo een klein beetje hebt van 'was het dat nu echt'.
Uiteindelijk ben ik zeker blij dat ik de film heb gezien, ik zou hem zelf goed durven noemen, maar hij hoort zeker niet bij de 10 beste films die ik ooit heb gezien...

Voor wie het kan schelen en voor wie het niet kan schelen!
Ik ben het beu en ik vraag me zoals iedere examenperiode opnieuw af: 'waarom in hemelsnaam heb ik voor rechten gekozen'
Gelukkig heb ik dit semester toch al 2 vakken gehad die me echt ten volle interesseren, waardoor ik dit jaar toch nog net iets positiever tegenover mijn studies sta dan de jaren ervoor.
Maar vandaag is het duidelijk en is valt er maar een ding te zeggen: 'ik ben het BEU!'

Never alone/always together

Ik heb geen inspiratie. Het gaat hier maar met ups en downs, ik verveel me zo wat te pletter.
Ik kijk puur nostalgisch terug op het voorbije semester en heb er heel wat gemengde gevoelens bij. Tegelijk kijk ik deels uit naar volgend semester, maar ook met gemengde gevoelens.
Ergens weet ik dat ik een zalig semester tegemoet ga met onvergetelijke momenten, maar tegelijk heb ik nu al het gevoel, dat ik geheel aan het einde van mijn krachten ga geraken.
Dit schooljaar staat eigenlijk geheel in het teken van te veel hooi op mijn vork nemen, afscheid moeten nemen en nieuwe mensen toelaten.
Ik heb het veel al moeilijk met 'drastische' veranderingen. Zo kan ik er meestal moeilijk mee om dat mensen die ik echt graag heb voor een tijd uit mijn leven zullen zijn, maar aan de andere zijde heb ik het ook moeilijk om 'nieuwe' mensen geheel in mijn leven toe te laten.
Het is zo een beetje als uit je oude vertrouwde omgeving gesleurd worden en het gevoel hebben dat je opnieuw moet beginnen.
Niet dat ik opnieuw moet beginnen, want uiteindelijk blijft alles ongeveer hetzelfde.
Uiteindelijk zijn het dezelfde kinderen die ik volgend semester terug ga motiveren om te leren en zwemmen. Uiteindelijk zijn het weer hoofdzakelijk dezelfde mensen waarmee ik dag in dag uit ga samen zijn. Uiteindelijk blijven de grote delen van mijn leven gewoon exact, maar het is in de details dat het hem zit.
Ik word er melancholisch van!

Exit 2008

Naar jaarlijkse gewoonte, heb ik ook dit jaar een samenstelling van mijn meest beluisterde artiesten en Cd's. Dit jaar is er daar dus wel het een en het ander in verandert, doordat mijn computer geen Cd's meer importeert en ik het nogal omslachtig vind, van Cd's eerst op andere pc te moeten importeren om ze daarna dan op mijn eigen computer te zetten. Dit heeft als grote gevolg dat ik tegenwoordig misschien nog 20% van alle muziek die ik heb, ook op computer heb staan, en dat ik tegenwoordig nogal vaak naar internetstreamings luister.
Maar goed, mijn topartiesten voor 2008:

1. The Shins (704)
2. Absynthe minded (642)
3. Morcheeba (559)
4. Flowers From The Man Who Shot Your Cousin (516)
5. Eskobar (510)
6. Elvy (473)
7. Eels (468)
8. The Police (457)
9. Lamb (434)
10. Radiohead (389)

Enkele grote verschuivingen dus tegenover vorig jaar. Toen had ik al voorspelt dat mijn top 10 er wellicht volledig anders uitging zien, dus misschien heeft het ook wel een beetje te maken met een selffulfilling prophecy, maar alleszins, ik ga er redelijk akkoord mee. Enkel over de super hoge notering van Eskobar ben ik een beetje verwonderd.

En dan volgens hetzelfde principe, maar in de categorie Cd's

1. Morcheeba (platinum Collection)
2. Eskobar ( a thousand last Chances)
3. Lamb ( What sound)
4. Buscemi (camino real)
5. Lemon Jelly (lost horizons)
6. The Shins (wincing the Night away)
7. The Smiths (The very best of)
8. Absynthe minded (acquired Taste)
9. Absynthe minded (There is nothing)
10. The Shins ( Chutes To Narrow)

Dit zijn geen grote verrassingen als je bekijkt dat de eerste 5 mijn blok Cd's waren van vorig jaar en de andere 5 nu echt wel 5 van mijn favoriete Cd's zijn.
Volgend jaar zal dit alles er wellicht weer anders uitzien, aangezien ik de laatste tijd nogal addicted aan MGMT, Kings of Leon en Bon Iver ben.

Bij deze wil ik aan al mijn bloglezers een fantastisch 2009 toewensen, dat zoveel beter is dan 2008 ooit had kunnen zijn.
Voor mij is het jaar alleszins al slecht begonnen. Twee verbrandde vingers, een senseo die een beetje tilt slaat en moeten studeren, maar daar absoluut geen zin in hebben!
Maar ja, nu kan het enkel en alleen nog berg op gaan!