Gent in bewegend beeld.

We kunnen terug in herhaling vallen, zondag is en blijft nu eenmaal cultuurdag!
Vandaag hadden we besloten, binnen het Gentse te blijven en naar de tentoonstelling, Gent in beeld, in 'het huis van Alijn' te gaan kijken.
Het leuke aan 'het huis van Alijn' is, dat je in tegenstelling tot in veel andere musea, dezelfde prijs betaalt voor permanente als voor tijdelijke tentoonstellingen. Twee voor de prijs van een dus.

De permanente tentoonstelling van het Huis van Alijn, ken ik ondertussen wel al zo wat van buiten. Vroeger ging ik er met de school naartoe, maar ook met mijn moeder. Later ben ik dan nog enkele keren alleen naar de tentoonstelling geweest, of samen met enkele toeristen, en eerlijk gezegd, ik denk dat die tentoonstelling in al die tijd ongeveer identiek dezelfde is gebleven.
De tentoonstelling bestaat uit gebruiksvoorwerpen van de gehele twintigste eeuw. Hoofdthema's zijn pijn, liefde, geloof, passie, inventiviteit en ontspanning.

Naast de kamers met gebruiksvoorwerpen, kan je in het tweede gebouw op de beneden verdieping, je ook een beetje verdiepen in de Vlaamse dialecten. Via een koptelefoon kan je een 10 tal dialecten horen, via de computer net iets meer. In die zaal liggen er ook boekjes waarin je het verhaal kan mee volgen, wat soms echt nodig is, de geluidsfragmenten zijn namelijk niet altijd even duidelijk. Verder kan je er ook nog meer uitleg lezen over de dialecten zelf.
Tot 27 januari loopt er ook nog een tijdelijke tentoonstelling over bakeliet in 'het Huis van Alijn'. Dit komt er eigenlijk meer op neer, dat je gedurende de hele tentoonstelling, bakelieten voorwerpen te zien krijgt. Er is slechts een ruimte in het museum dat volledig aan bakeliet gewijd is. Het interessante hieraan is, dat er soms voorwerpen tussen liggen die je nu absoluut niet meer ziet, maar die wel nog vrij handig lijken, zoals een lamp en stopcontact in een.

De tijdelijke tentoonstelling, 'Gent in bewegend beeld' lijkt op het eerste zicht niet al te uitgebreid, maar als je echt alle filmpjes volledig wil bekijken, ben je er toch een uur of 2 binnen. Wij hebben ze niet allemaal volledig bekeken, omdat er toch wel enkele tussen zitten die niet zo interessant zijn en na verloop van tijd, wordt het gewoon een beetje langdradig. Er worden filmpjes getoond van enkele belangrijke gebeurtenissen in Gent, zoals de bezettingen van het Gravensteen, de bevrijding van Gent na WOII, de 'vlucht' van de Duitsers uit Gent, de Gentse feesten en nog enkele andere volksfeesten. Daarnaast worden er ook nog enkele beelden getoond van verschillende plaatsen in Gent, zoals het sint Pietersplein en de Veldstraat. Het is heel opmerkelijk om te zien, hoe sommige plaatsen in Gent ondertussen zoveel veranderd zijn. zo was er vroeger een openluchtzwembad op de Tolhuislaan, (ik denk dat de sportzaal daar nu is).
Deze tentoonstelling is echt wel een aanrader voor iedere Gentenaar. Je ziet de stad achteraf door andere ogen. Je let meer op op waar je loopt, omdat je beelden uit de filmpjes herkend. Als je ze nog wil zien, zal je er echter weer rap bij moeten zijn, want ze loopt nog maar tot 27 januari.

Kortom, het was weer een geslaagde cultuurdag, vol 'Gent en jeugdsentiment.'



Het huis van Alijn, Kraanlei 65, Gent, dinsdag tot zaterdag van 11u tot 17u, zondag, 10u tot 17u, maandag gesloten,inkom voor Gentenaars 1,25€, voor anderen max 2, bakeliet en Gent in bewegend beeld, nog tot 27 januari.

Sophie's choice

Onder het motto, alles is beter dan studeren, zeker als je nog 10 dagen hebt voor je volgende en laatste examen, heb ik vandaag naar Sophie's Choice gekeken.
Die film handelt over een soort driehoeksrelatie tussen Sophie, Nathan en Stingo. Het is een verhaal over liefde en toewijding, welgemeende vriendschap, jaloezie, zelfbehoud en verlies.

Stingo is een jonge schrijver die naar Brooklyn trekt om zijn droom waar te maken, namelijk een groot schrijver worden. Bij zijn aankomst zoekt hij een goedkope kamer. Nathan en Sophie wonen in hetzelfde gebouw, en willen hem uitnodigen om te komen eten. Voor het zover is, breekt er een ruzie uit tussen Nathan en Sophie, die uiteindelijk leidt tot het vertrek van Nathan. Sophie brengt Stingo 's avonds eten op een dienblad, en zo maken ze vooralsnog kennis.
De volgende ochtend, als de boel een beetje bedaard is, komt Nathan ook terug en maakt hij eveneens kennis met Stingo. Nathan is in het begin niet echt happig op Stingo en maakt voortdurend grappen over Stingo's afkomst. Hij nodigt Stingo wel uit om te komen ontbijten bij hen, en zo ontstaat er een vriendschap tussen de drie.

Bij nadere kennismaking leert Stingo, dat Sophie ene Poolse is, die na WOII naar Amerika is gekomen, en dat Nathan, een bioloog is en les geeft aan de plaatselijke universiteit. Na verloop van tijd, vertelt Sophie haar verhaal van WOII en komt Stingo te weten, dat Nathan eigenlijk een schizofreen is, en totaal geen bioloog is aan de universiteit, maar slechts een job heeft als bibliothecaris.
Door zijn ziekte gaat Nathan nogal regelmatig door het lint. Dit leidt steevast tot zijn vertrek, weg van Sophie en kort erop hereniging met Sophie. Na iedere hereniging gedragen ze zich dan weer als jong verliefden en lijkt de hele wereld rozengeur en maneschijn.

De film gaat vooral over Sophie, en haar ervaring met WOII. Je krijgt geregeld een flashback naar haar periode in Auschwitz. In een van die scènes krijg je de verklaring van de titel.
Het is een film over een uiterst zware problematiek, maar toch zitten er redelijk veel opwekkende en ludieke scènes in. Sophie's relaas is heftig en dramatisch en lijkt realistisch. Die scènes zijn over het algemeen vrij zwaar. De scènes waarin de drie personages samen spelen zijn dan weer over het algemeen opwekkend. Het zijn die scènes die de film emotioneel draagbaar maken.

De acteurs leveren uitstekend werk en komen overtuigend over. Je kan Meryl Streep in een van haar beste rollen ooit bewonderen. Ook al ben je geen Streep fan, als je Sophie's choice ziet, zal je moeten toegeven dat ze uitstekend kan acteren. Maar ook haar mannelijke collega's leveren goed werk.
Ik kan de film alleen maar aanraden, niet als ontspannende zondagmiddag film, maar als een film die je weer eens tot het inzicht kan brengen van hoe vergankelijk het leven is, en dat je het best geniet van iedere minuut.


sophie's Choice, Alan J. Pakula, 1982, duur 142 min, genre: drama.

Un Mundo Menos Peor

Een film kopen = een film gratis, een mooi concept, zeker als de gratis film, dan nog een goede film is.
'Un mundo menos peor', wat zo veel wil zeggen als, een minder slechte wereld, is een film over verloren liefde, afwijzing, hereniging en over de gevolgen van het Argentijns militair regime op het modale gezin.
De film vertelt het verhaal van Isabelle, die wil dat haar oudste dochter, Sonia, haar vader, Cholo, leert kennen. Cholo werd tijdens het militaire Argentijnse regime gevangen gezet en heeft sindsdien geen contact gehad, met zijn toenmalige vriendin Isabelle. In een poging om verder te gaan met zijn leven, heeft hij Isabelle, en haar zwangerschap volledig uit zijn leven verbannen. Maar door de confrontatie met Isabelle worden de oude wondes weer geopend.

Isabelle dacht dat Cholo omgekomen was, maar kwam tot de ontdekking dat hij ondertussen in Mar de Ajo leeft. Isabelle trekt met haar twee dochters naar de badplaats, maar bij de eerste ontmoeting tussen Isabelle en Cholo, loopt alles anders dan Isabelle had gehoopt. Cholo doet alsof hij haar niet herkent. Isabelle zakt in een en wordt naar huis gebracht door Miguel.

Ondertussen roddelt het volledige dorpje over Isabelle en haar twee kinderen. Isabelle zou een hoer zijn, die enkel uit is op het geld van Cholo.
Op een bepaald moment, kan Sonia het geroddel niet meer aan, en vertelt ze in een ruzie met de buurvrouw het volledige verhaal.
Van het moment dat de rest van het dorp de waarheid verneemt, neemt de film een wending. De dorpsbewoners gedragen zich correcter tegen over Isabelle en haar kinderen, en zijn veel oprechter vriendelijk. Ze maken zich meer zorgen in Cholo en hopen op een hereniging tussen Isabelle en Cholo.

Miguel probeert Sonia te overhalen om contact te leggen met haar vader, wat uiteindelijk leidt tot een brief. Na het lezen van de brief zoekt Cholo, Isabelle en Sonia op.

De film heeft een mooi verhaal, dat op zich wel nogal zeemzoet is, maar in tegenstelling tot de meeste andere films met een gelijksoortig verhaal, wordt er in deze film totaal geen gebruik gemaakt van overdrijvingen. De film vertelt het verhaal zoals het werkelijk gebeurd zou kunnen zijn. Zonder overdreven drama, met realistische reacties en zonder overdreven romantiek.
De acteurprestaties zijn zeer geloofwaardig, de muziek is mooi en passend en het camerawerk is uitstekend.
Spannend is de film niet, maar wel heel realistisch. Ik vind het zeker een aanrader! Vanaf het begin tot het einde wil je gewoon weten hoe het afloopt tussen Cholo en Isabelle.



un mundo menos peor, alejandro agresti, duur: 90 min., genre: speelfilm/drama, 2004

Guernsey

Het is niet omdat ik examens heb, dat ik geen tijd genoeg meer zo hebben om af en toe eens naar een film te kijken.
Ik had hier 'Guernsey' nog liggen, dus heb ik die bekeken.
De film gaat over Anna, een vrouw die voor haar werk regelmatig naar ontwikkelingslanden reist. Bij één van haar verblijven in het buitenland, pleegt een van haar collega's zelfmoord. Anna kende de vrouw in kwestie eigenlijk amper, maar haar dood laat een indruk op haar na.
Anna kan of wil met niemand over het incident praten, maar begint met haar omgeving en dan vooral haar man te observeren. Ze vraagt zich af wat zij eigenlijk voor haar gezien betekent. De overleden vrouw wordt namelijk door haar gezin vrij snel in de vergeetput gestoken.
Bij haar observaties ontdekt ze dat haar man haar bedriegt.

De film spreekt vooral met beelden, de dialogen die gevoerd worden, zijn meestal vrij banaal. Van muziek wordt er ook niet al te veel gebruik gemaakt. De film probeert gevoelens in de kijker boven te halen, louter door camerawerk.
De film houdt je vooraal een hele tijd bezig, omdat je tijdens het kijken niet echt goed weet wat de bedoeling van de zaak is. Er zijn toch enkel 'grote' gebeurtenissen in de film, maar de acteurs gedragen zich daar vrij gevoelloos tegenover. Doordat je alles ziet vanuit Anna's standpunt, en direct daarop dan Anna's reactie op de situatie, weet je vaak niet echt goed wat er precies gebeurd is.

Als je de film puur bekijkt voor het camerawerk is hij subliem, over het algemeen, brengt het camerawerk over, wat het zou moeten over brengen.
De bedoeling van de film ontgaat me echter een beetje. Er is een grote focus op menselijke relaties, maar dan vooral op het feit dat iedereen, iedereen bedriegt. De personages zijn, op de zus na, over het algemeen gevoelloos. Verder krijg je dan dan enkele naakt en seksscènes, die eigenlijk echt niets terzake doen, ook kan je je daar wel aan verwachten, gezien de DVDhoes. Het lijkt er soms op, dat ze er gewoon inzitten om te film wat interessanter te maken.
Ik zou Guernsey zeker geen aanrader durven noemen, een echte afrader is het dan weer ook niet, de acteerprestaties zijn uitstekend, het camerawerk ook. Als je echt wil weten waarover de film gaat, blijf je echter in het duister.



Guernsey, Nanoek Leopold, duur 87min .,drama, Nederlands gesproken.

Know you Onion!

What Monia Means

You are confident, self assured, and capable. You are not easily intimidated. You master any and all skills easily. You don't have to work hard for what you want. You make your life out to be exactly how you want it. And you'll knock down anyone who gets in your way! You are well rounded, with a complete perspective on life. You are solid and dependable. You are loyal, and people can count on you. At times, you can be a bit too serious. You tend to put too much pressure on yourself. You are very intuitive and wise. You understand the world better than most people. You also have a very active imagination. You often get carried away with your thoughts. You are prone to a little paranoia and jealousy. You sometimes go overboard in interpreting signals. You tend to be pretty tightly wound. It's easy to get you excited... which can be a good or bad thing. You have a lot of enthusiasm, but it fades rather quickly. You don't stick with any one thing for very long. You have the drive to accomplish a lot in a short amount of time. Your biggest problem is making sure you finish the projects you start. You are usually the best at everything ... you strive for perfection. You are confident, authoritative, and aggressive. You have the classic "Type A" personality.

What's Your Name's Hidden Meaning?

Mine's not a high horse

Hoe het komt, wie zal het zeggen? maar tegenwoordig heb ik energie te veel. Wat ik ook doe, ik lijk energie over te hebben.
Mijn eerste examen is achter de rug, dat betekent dus dat ik nog eens een vrije middag had.
Nu ja, de meeste mensen die ik ken, hadden geen vrijaf, moesten werken, zaten in het buitenland, of moesten wel studeren, dus heb ik maar een middagje met mezelf doorgebracht.
Maandag is in België ook geen goede dag voor culturele uitstapjes te doen, want de meeste musea in België sluiten op maandag. Ik had ook niet direct zin en veel te veel energie om een hele middag naar tv of films of zo te kijken, dus ik heb me maar rap een andere bezigheid gezocht!

Ik had CDbonnen gekregen voor mijn kerst en ik ben die dan ook maar direct na mijn examen gaan omruilen. Als ik energie te veel heb, heb ik meestal ook nood aan andere muziek. Ik heb een vrij uitgebreide muziekbibliotheek, maar toch heb ik van die dagen, dat ik er echt alles slecht uit vind. Ik heb dan maar eens raad bij andere mensen gezocht en een daarvan raadde me Jelly Lemon aan. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar na enkele nummers te beluisteren op last.fm, was ik direct overtuigd. Je kan 'Lemon Jelly' taggen als downtempo, om het simpel te omschrijven, is het eigenlijk gewoon rustige elektronische muziek.

Om verder te gaan in hetzelfde genre, of toch ongeveer, heb ik na al die jaren, toch ook eens een CD van 'Lamb' gekocht. Ik ken ze al vrij lang, maar werd vooral 'verliefd' op de groep, tijdens een zondagochtend (of was het toen toch al middag) concert op Werchter in 2002. Waarom ik er nooit eerder een CD van gekocht heb, blijft me eigenlijk een raadsel, alhoewel, het zal weer zijn, van te veel willen, en te weinig geld om het allemaal te kopen.

Daarna had ik echter nog een bon van 10 euro over, en eigenlijk geen gedacht van welke CD ik nog zou willen (toen ik thuis kwam schoten er natuurlijk weer 10tallen door mijn hoofd, maar ja, dan was het te laat natuurlijk).

Ik heb me dus maar eens laten gaan in de 'soldenbakken'. Daarin vond ik een CD van Eskobar, ik kende hem wel van zijn duet met Heather Nova maar voor de rest was die me een vrij groot raadsel. De meesten 'taggen' hem als indie, maar eigenlijk is het stiekem toch maar gewoon een beetje popmuziek, wel goede popmuziek, maar het blijft wel pop he!

Toen had ik nog een 5 euro te investeren, en heb ik dus maar 2 CD's gekocht, waarvan ik totaal niet wist wat ik ermee in handen had.
'Daylight Stories' van 'Marilyn Mazur' (future songs), ik vond het gewoon een vrij mooi doosje en op het doosje stond er welke instrumenten er werden gebruikt, onder andere de saxofoon, en die stonden me wel aan. Thuis ben ik dan tot de ontdekking gekomen dat Marilyn een Amerikaanse is, die in Denemarken is opgegroeid en dat ze nog met Miles Davis heeft samengewerkt. En eigenlijk zou je daar voldoende mee moeten weten. Haar muziek is dus vrij rustige jazz met Scandinavische invloeden. Ik vind het wel een aanrader, nu ja, je moet er wel voor zijn, maar blijkbaar is ze absoluut niet gekend, op last.fm heeft ze zo een 108 luisteraars, en dat is dus echt wel enorm weinig.

Mijn laatste nieuwe aanwinst is een CD van 'Zucchini drive' (Being Kurtwood), ik dacht al van hen gehoord te hebben, bij het beluisteren van de CD moest ik echter van gedachte veranderen. Zucchine drive is een elektronisch hiphop duo bestaande uit een Belg en een Zweed. Normaal gezien is hiphop totaal niet mijn stijl, maar door de muziek, kan het me zeker en vast bekoren. Wederom, ik vind het een echte aanrader, maar nog meer dan bij Marilyn Mazur geldt, dat je er echt wel voor moet zijn!

Na mijn CD zoektochtje was de dag echter nog lang niet om en had ik nog steeds energie te veel, dus ben ik maar een fietstochtje gaan maken, om Drongen eens door andere ogen te bekijken.
Ondanks de tegenwind, gedurende toch wel een 10 tal kilometer, had ik daarna nog steeds energie te veel, maar niet echt een probleem, want er moest nog redelijk wat verhuisd worden!
Maar omdat ik daarna nog steeds eigenlijk totaal niet moe was, en nog veel te veel energie op overschot had, ben ik maar een 2 tal kilometer gaan zwemmen. Ieder normale mens, zou daarna dan toch als een baksteen in slaap vallen, maar Monia blijkbaar niet. Ooit zal het wel beteren, en zal ik terug kunnen stilzitten (alhoewel, daar heb ik al heel mijn leven problemen mee) of zal ik toch op zijn minst terug normaal slapen, want ik kan je verzekeren, een nachtrust van een 4 à 5 uur per nacht, is op termijn zeker niet gezond!


Voor moest er iemand zich vragen stellen bij de titel van dit stuk, eigenlijk wil ik er niets mee zeggen. Het is gewoon de titel van een van mijn favoriete nummers van 'The Shins'. Ik gebruik ook reeds vrij lang een zinnetje uit dat nummer als 'msnnick', maar eigenlijk ben ik vooral te inspiratieloos om zelf een titel te verzinnen. Misschien dat er ooit wel nog een andere titel komt!

Exit 2007

De grote radiozenders hebben zo 'een goede gewoonte' om op het einde van het jaar een lijstje samen te stellen van de beste liedjes van de voorbije jaren.
Nu ja, ik ben niet in staat om zo een lijst op te stellen, aangezien mijn favoriete muziek echt wel van mijn humeur afhangt, maar mede dankzij 'mijn goede vriend' last.fm, ben ik wel in staat om een lijstje op te stellen van mijn meest beluisterde artiesten en CD's van 2007.
Ik zou dat ook kunnen doen, van de meest beluisterde nummers, maar echt interessant zou dat niet worden, aangezien de top 10 enkel bestaat uit Radiohead, The Shins en Absynthe Minded.
Mijn top 10 artiesten van 2007 zijn dus

1. Radiohead (9006)
2. Absynthe Minded (4877)
   
3. The Shins (3378)
   
4. The Smashing Pumpkins (2497)
   
5. Admiral Freebee (2295)
   
6. Grandaddy (2259)
7. Eels (2230)
   
8. Ozark Henry (2006)
   
9. Depeche Mode (1397)
   
10. Sigur Ròs (1394)
    

Geen echte verrassingen dus, toch niet voor de mensen die me vrij goed kennen, maar het is toch wel een andere top dan vorig jaar. Toen stonden vooral Mercury Rev, Zero 7, Massive Attack, Tracy Chapman en Placebo een heel stuk hoger genoteerd, toen was er 'in mijn wereld' nog totaal geen sprake van The Shins, en toen luisterde ik ook opvallend minder naar Eels, Sigur Ros en Absynthe Minded.

Mijn meest beluisterde CD's zijn dan weer:

1. Absynthe Minded: Acquired taste
2. The Shins: Chutes Too Narrow
3. Absynthe Minded: New Day
4. The Shins: Wincing the Night Away
5. Admiral Freebee: Admiral Freebee
6. Eels: Beautiful freak
7. Radiohead: Hail to the Thief
8. Zero 7: When it Falls
9. Tom McRae: Tom McRae
10. Grandaddy: Under The Western Freeway
    

De eerste twee zijn geen verrassing, de andere eigenlijk wel. Moest ik zelf een lijstje van mijn favoriete CD's opstellen, dan zouden die andere 8, er wellicht totaal niet in voorkomen. (Zero7 is een twijfelgeval). Maar ja, als ik er van uitga dat de databank van Last.fm niet liegt tegen mij, dan zal ik blijkbaar mijn mening over bepaalde CD's moeten herzien.
Als mijn luistergewoontes echter heel het jaar hetzelfde blijven dan ze de voorbije dagen zijn geweest, dan zullen er volgend jaar, wel enkele grote verrassingen tussen staan!

The Motorcycle Diaries

Ik wou deze film eigenlijk al lang eens bekijken. Toen hij nog in de cinema draaide, had ik echter nooit tijd om hem te bekijken, toen ze hem een paar maanden geleden op tv toonden, had ik ook iets anders te doen en toen ik hem wou kopen, had ik geen geld genoeg bij.
De nieuwjaarsvrouw heeft echter mijn smeekbeden gehoord, en zo kreeg ik voor nieuwjaar 'The Motorcycle Diaries'.

De film gaat over Ernesto 'Che' Guevara, die samen met zijn vriend Alberto Granado, begin de jaren '50 per moto, het Zuid-Amerikaanse vaste land doorkruisen. Che hield toen een reisdagboek bij, dat zo een 3 jaar geleden verfilmd werd.
Het is een roadmovie, een avonturenfilm, een film over vriendschap en over hun liefde voor het Zuid-Amerikaanse vaste land.

Je krijgt een volledig verhaal, vanaf het afscheid van de familie voor de trip, tot de terugkeer van 'Che' naar huis. De twee reizigers lijden onderweg onder extreme weersomstandigheden, van sneeuw, tot extreme hitte. Ze hebben regelmatig pech met hun moto en komen dan op die manier meer in contact met de plaatselijke bevolking.
Door de gesprekken met de plaatselijke bevolking te volgen, kan je de kiemen van de Zuid-Amerikaanse revolutie ontdekken. Deze komen echter ook wel deels uit de beelden naar voor. Je merkt dat de personages zelf, zichzelf en hun leven veel meer gewaarworden. Ze beginnen beide een beter inzicht te krijgen op wat ze van het leven willen.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten van een film over Che Guervara, is de film geen platte politieke propaganda.
In de loop van de film kan je wel merken dat Che steeds meer en meer de politieke problemen in Zuid-Amerika gewaarwordt, en dat hij er meer en meer iets tegen wil ondernemen. Echte politieke propaganda kom je echter niet tegen.

De film is adembenemend mooi, je krijgt een mooi zicht op Zuid-Amerikaanse landschappen, en daarbovenop krijg je soms nog uitleg van hoe bepaalde legendes ontstaan zijn. Je komt ook onder andere te weten waarom 'Che' 'Che' genoemd werd.

Gedurende de volledige film, heerst er een zeer ingetogen sfeer. Pas op het einde van de film zal 'Che ' een klein beetje de held uithangen, waardoor het einde toch een kleine politieke ondertoon krijgt, of beter gezegd een weergave wordt van de regisseur zijn admiratie voor 'Che'. Na de slotscène krijg je dan ook tekst over wat er nu precies van 'Che' geworden is, wat ook een beetje te betreuren valt. De film spreekt eigenlijk genoeg op zich, een eerbetoon was totaal niet nodig.



the Motorcycle diaries, 2004,Walter Salles, duur 126min, genre: roadmovie

Melig, Meliger, Meligst

Bij deze wil ik al mijn bloglezers een fantastisch 2008 wensen!!
Ik hoop dat al jullie (realistische) dromen en wensen mogen uitkomen!