The local Cocktailbar

haha,ik zeg het gewoon zo graag!
Ik ben gisteren naar de plaatselijke cocktailbar geweest!
Mensen die weten waar ik woon, begrijpen wellicht direct waarom ik dat zo grappig vind! Kleine, toch wel nog redelijke boerendorpjes met cocktailbars zie je ook niet alle dagen!
maar what the hell? I had the time of my life!!!
Nieuw stamcafé in de buurt dus! Bye bye Eleven! Als ik ooit nog op een zondag de hoge drang voel om op café te gaan, dan zien jullie me misschien nog terug, maar voor alle andere dagen van de week heb ik mijn nieuwe vaste drinkplaats gevonden.

Kerstavond

Gisteren een heel gezellige avond gehad, die spijtig genoeg een beetje in malheur geëindigd is (voor mij dan toch)
Mijn absurd bioritme blijkt het te begeven, met alle gevolgen van dien (ziek dus!)..
Maar gisteren een parel van een foto getrokken, in de reeks: absurde familiefoto's:

Merry christmas

Het is weer die tijd van het jaar waarin ik alles uitstel. Mijn levensmotto rond de kerstperiode blijft dan ook, 'ik kan dat morgen ook nog doen'.
Dit jaar heb ik echter een beetje extra stress. Ik slaap niet meer goed 's nachts, dus moet alles zowat van schema verhuizen, wat uiteindelijk leidt tot een absurd bioritme!
Maar goed, kerstcadeautjes zijn ondertussen gekocht, ik ben naar het glazen huis gaan kijken, ik zit op blokschema en ik kan er weer voor even tegen aan!
Maar bij deze, voor iedereen tegen wie ik het al gezegd heb, en voor iedereen tegen wie ik het nog niet gezegd heb, 'ik wens jullie fantastische feestdagen'!

Pleiten is een hobby, blijten ook

Vandaag heb ik voor de eerste keer in mijn leven gepleit. Iets wat onder lichte dwang moest gebeuren, want ik studeer misschien wel rechten, maar ik heb absoluut niet de ambitie om strafpleiter te worden. Laat staan openbaar ministerie.
Maar ja, mijn opdracht voor de voorbije 3 weken, was speel openbaar ministerie in een of ander familiedrama. Veel over het dossier kan ik jullie niet vertellen, aangezien ik een beetje gebonden ben door mijn 'beroepsgeheim', wat vrij wel grote zever is, want de zaak heeft in de kranten gestaan en uiteindelijk weet ik er niet veel meer dan wat er in de kranten heeft gestaan. Eigenlijk weet ik zelf minder, want ik ken de naam van mijn slachtoffer en dader niet.
Toen ik de opdracht het eerst kreeg, leek het me een makkie te worden, want uiteindelijk, pleiten is gewoon wat uit je mouw schudden. Ik heb mijn mening rap moeten herzien want om te pleiten moet je ook een conclusie schrijven. Ik ben niet zo een fan van juridisch jargon, maar als openbaar ministerie moet je je nu eenmaal aan juridisch jargon houden.
Uiteindelijk je vertegenwoordigt de openbare veiligheid. Daar wrong het schoentje voor de tweede maal. Is een dader van een familiedrama wel een gevaar voor de openbare veiligheid?
Nu ja, hij had een huis in brand proberen steken, met een persoon erin. Zoiets kan je als gevaarlijk beschouwen, maar of het nu echt zo een gevaar is voor de openbare veiligheid, ik ben er nog steeds niet uit.
Mijn conclusie schrijven, bleek uiteindelijk toch vrij simpel te zijn, maar onvoorbereid pleiten bleek me dan toch net iets te veel van het goeden dus heb ik me toch maar een beetje voorbereid.
Uiteindelijk bleek ik iets te weinig voorbereid te zijn, en bestierf ik het van de zenuwen. Ik snap dit echter niet zo goed, want normaal heb ik geheel geen probleem met voor een groep te praten.
Uiteindelijke opmerkingen die ik op mijn prestatie heb gekregen, is dat ik te weinig interactie had met de rechter en dat ik mijn strafmaat een beetje fout voorgesteld hebben. Ik moest enkel een totaal straf vorderen en niet een voor ieder misdrijf, nu ja, ik heb beide gedaan.
Mijn collega was echter hilarisch, zij had de zaak zodanig vervormd dat het leek alsof er niets van aan was. In onze kleine 'fake' wereld kan dat allemaal. In werkelijkheid echter zou zoiets onmogelijk zijn geweest.
Uiteindelijk dus missie volbracht, maar er meer dan ooit van overtuigd dat ik geen pleiter wil worden!

Canada zijn voor dummies.. Deel 5 en tegelijk laatste deel

Ondertussen heb ik jullie wellicht al meer dan genoeg lastig gevallen met mijn bestaan als Canada, maar uiteindelijk het is dan ook datgene wat het meest in mijn leven geleefd heeft de voorbije maanden.
In het begin hadden ze ons gewaarschuwd dat er overdreven veel tijd in kroop, maar toen wou ik dat simpelweg niet geloven. Achteraf weet ik dat ze 'onderdreven' hebben. Eigenlijk zou je er echt 24/24 mee moeten kunnen bezig zijn!
Vandaag had ik feedback van mijn Canada zijn. Feedback met een uur of twee vertraging, dus ook met het nodige cafébezoekje, maar ik heb een A. Mijn groepspunten hebben mijn individuele punten naar omlaag gehaald, wat er tegelijk ook een beetje voor zorgt dat ik niet 100% tevreden ben, maar uiteindelijk, ik heb een A, wat wil ik meer?
Op een dag leer ik er wel mee leven. Maar alleszins, missie 'Monia wordt Canada' is geslaagd!

Etoiles Polaires: Montréal

In een eerder blogbericht had ik al gezegd dat ik een geniaal verjaardagscadeau gekregen had, namelijk een dagticket voor étoiles polaires, wel gisteren was het eindelijk ook zo ver!
Een avondje vol muziek uit Canada. Ik heb een heel semester Canada mogen spelen, nu mocht ik me een beetje in Canada begeven!

Ik was heel benieuwd, omdat ik eigenlijk nog niet veel had gehoord van de groepsnamen. Ik had thuis wel al het een en het ander opgezocht en beluisterd, maar er bleef niet direct iets hangen.
Het eerste optreden was dat van Elfin Saddle. Een twee man show. Zij is eigenlijk van Japan, hij is een Canadees. De vooruit was voor dat optreden even omgebouwd tot een grote woonkamer. De groep bleek dan ook de verrassing van de avond te zijn! Ik vind ze geniaal. Echt mooie muziek die je diep raakt. Ze zijn maar met twee, maar ze klinken als een heel orkest. Ze bouwen dan ook zelf intrumenten, die zo een beetje een combinatie zijn van meer convetionele instrumenten. Als ze ooit nog terug komen naar België, dan ga ik er zeker terug naar kijken.
Tweede optreden van de avond: Sarah Siskind. Het meisje heeft ene pracht van een stem, en kan precies ook wel een beetje componeren, maar de Vooruit was duidelijk niet klaar voor haar, met als gevolg dat er veel te veel lawaai was, wat gewoon stoort als er iemand balades brengt. Je kan haar zeker niet slecht noemen, maar voor mij is ze veel te poppig.
Het derde optreden was dat van Land of Talk. Het optreden waar ik het meest naar uit keek. De meeste mensen waren daar voor Bon Iver, maar ik kende eigenlijk enkel Land of Talk. Er kwam na twee rustige optredens eindelijk eens wat leven in de zaal.
Daarna was het aan Bon Iver. Ik had er nog neits dan positief over gehoord. In het begin vond ik ze net iets te rustig, maar later was ik gewoon verkocht en werd het genieten puur! Ondertussen snap ik niet zo goed, hoe ik ooit zonder hun muziek heb kunnen leven! Puur kippevelmoment: The Wolves (Act I & Act II)!
De volgende in het rijtje was Think about Life. Deze groep is heel veel te laat begonnen, en ze waren er ook niet zo content mee, dat er zo weinig volk was komen opdraven. Nu ja, niet alle optredens vonden op dezelfde plaats plaats, en de meeste mensen moesten nog van Bon Iver naar de zaal komen. Eenmaal er veel volk was, was het echter puur feest. Integenstelling tot de vorige groepen, is Think about Life uiterst dansbaar!
Afsluiter van de avond was Handsome furs, muziek een beetje in de electrorock stijl. Ze moeten zeker niet onder doen voor de andere groepen. Hoogte punt van de avond waren ze voor mij alleszins niet, maar ja, probeer eens een sprookjes optreden als dat van Elfin Saddle te overtreffen!

Super geslaagde avond!! Merci Evert!!!

And I Told you to be balanced

De voorbije weken hebben vooral in het teken gestaan van absolute schoolstress. Deze week heb ik dus besloten om een beetje echt aan mezelf te denken en zo weinig mogelijk schoolwerk te doen.
Een beetje een gevaarlijk concept als je bedenkt dat volgende week voor de eerste keer in mijn leven moet pleiten en als je bedenkt dat ik binnen een maand examens heb!
Maar toch, gelijk ik me nu voel, komt er van blokken toch maar bitter weinig in huis.
Van de week was het revuefeestje. Wij hadden besloten ons eigen kerstfeestje t organiseren, geniaal concept, maar niet zo geniaal als je al een superdrukke dag achter de rug hebt! Ik zelf was dus zoals meestal de laatste tijd nogal 'stressed out', maar na een paar uur was dat toch over en heb ik toch nog een leuke avond gehad, die tegelijk een perfecte afsluiter was van ons eerste revue semester. Een avondje dat dus vooral in teken stond van cadeautjes, eten, drinken, en singstar!

Woensdagochtend had ik al zwemles gegeven. Ik doe dat op zich wel graag en eigenlijk zijn 'mijn kindjes' ook grote schatten, zo werd ik al gebombardeerd tot beste vriendin en zo, maar vandaag was ik toch een beetje geïrriteerd. Luisteren zat er niet echt in bij mijn groepje, en ons kind met watervrees wou weer niet in het water. Maar goed, me eens goed kwaad gemaakt, in plaats van geduld blijven uitoefenen en hij zat in het water. De rest van de groep was vooral euforisch omdat er een andere groep op de glijbaan bezig was. Nu ja, ik kan daar niet zelf over beslissen of ze mogen of niet, dus was het verdikt voor hen vrij pijnlijk. Van mij hadden ze gemogen, maar ja, als de Chef nee zegt, is dat nee. Uiteindelijk hebben ze dan toch wel nog een beetje hun best gedaan, zodat de zwemles toch nog redelijk wat lol was. Een van mijn kindjes zal dan ook volgend semester mogen overgaan naar de volgende groep, van de meer gevorderde zwemmers.

Verder heb ik van de week nogal veel uistapjes met vrienden gemaakt. Gaan eten, op café zitten, niets echt noemenswaardig, maar ja, zoals eerder gezegd, het was vooral een weekje ontspanning voor mij!