Canada zijn voor dummies..

Wat op het eerste zicht een nog vrij gemakkelijke opdracht bleek te zijn, blijkt naderhand toch niet echt een lachertje te zijn.
Je op verzetten in Canada, denken als Canada, je gedragen als Canada, spreken als Canada.... De mening van Canada door en door kennen, en je dan compleet kunnen vastleggen in de groep. Je zelf niet ontrouw mogen zijn, maar tegelijk toegevingen moeten doen, om de samenwerking te garanderen.
Voorlopig zitten we met 4 mensen aan tafel een Rus, een Amerikaan, iemand van Nieuw Zeeland en ik. Samen hebben hebben we een doel, zo weinig mogelijk navolgingsmechanismen voor het Kyotoprotocol. Spijtig genoeg, komen onze wegen er naartoe absoluut niet overeen.
Ik moet dus niet langer enkel Canada zijn, maar ook Canada dat overeen komt met Russen, Amerikanen en de mensen van Nieuw Zeeland.
In werkelijkheid blijkt Canada daar geheel geen moeilijkheden bij te vinden, in praktijk, vind ik het toch wel moeilijk om toegevingen te doen aan Russen en Canada trouw te blijven! Erger wordt het nog als onze Japanner ooit eens terug boven water zou komen.
En nog erger wordt het binnen twee weken, dan moet ik niet langer overeenkomen met mijn 4 bondgenoten, maar ook met nog 10 andere landen..
De EU kan mij, als Canada, geen schade berokkenen, maar de EU kan wel onze groep schade berokkenen. De derde wereld landen, daarentegen zouden me denk ik liever van de kaart vegen!
Nog 2 weken te gaan, massa's werk aan de winkel, een vermiste Japanner terug vinden en het is D-day!
Mijn eerste dag als diplomaat!

Zwemmen deel 2

Vandaag stonden we alweer klaar voor een super spannende zwemles. Ondertussen heb ik, ahum, al wat meer ervaring, en weet ik dus dat het alleszins beter is voor de kinderen dat ik me met elk afzonderlijk bezig hou!
Eerst de beurt aan onze waterschuwe kindjes. Stephanie durft niet in het water springen, maar als ze naar mijn handen mag grijpen was dit direct over. Het draait blijkbaar toch allemaal simpelweg om vertrouwen!
Jozua daarentegen is een geheel andere zaak! Dat is mijn echt waterschuw kindje! Hij durft niet zwemmen als er iemand anders te dicht in zijn buurt moet komen! eigenlijk stond hij de vorige les hoofdzakelijk in een hoekje van het zwembad en bewoog hij niet!
Vandaag, mijn grote opdracht: hem van op de rand van het zwembad in het water doen springen! Een ramp als je erbij neemt dat hij bang is om water in zijn gezicht te krijgen!
Maar goed, na lang in praten, veel geduld en het wegsturen van alle andere kinderen, ben ik er dan toch eindelijk in geslaagd om hem te overtuigen van hem van de zwembadrand te doen afglijden! Vertrouwen zou ik zeggen, zeg ik zo!
Toen het zijn beurt was om samen met mij te zwemmen, bleek hij redelijk veel van zijn angsten overwonnen te hebben, en hebben we samen twee lengtes gezwommen!
Nu hem nog kunnen scheiden van zijn teergeliefd plankje, en er is hoop! Alleszins, misschien lukt het me wel echt om een waterschuw kind, in een maand of 6 te leren zwemmen!

Nowhere to go!

Universiteit Gent did it again!
De studenten klagen dat de praktische oefeningen geen zin hebben, dat ze er niets bij bijleren, dat het gewoon tijdverlies is...
Allemaal misschien wel waar en meestal heel terechte opmerkingen..
De universiteit dus denken, daar moeten we verandering in brengen. Van praktische oefeningen, waar je geheel geen werk in moet steken, gaan we direct naar het volgende uiterste! 2 weken les en eerste paper is al binnen, deze week mogen er weer twee binnen!
Van geheel geen werklast naar overdreven werklast!
Gevolg, geen tijd tijdens het jaar om te studeren, en geen inhaalweek omdat je daar tijdens doodleuk ook eens twee praktische oefeningen mag gaan maken!
Grote dank aan de vorige studentenvertegenwoordigers en onze proffen! Voorlopig worden alle ogen gericht op onze nieuwe vertegenwoordigers, in de hoop dat zij dit euvel toch een beetje uit de wereld kunnen helpen!
Ik hoop van harte dat het hen lukt, want mijn combinatie,universiteit, met diplomatiek recht en zwemles geven, is voor het dodelijk! Iedere vrijdag avond ben ik een wrak, om dan weer heel het weekend, met een of andere stomme taak te kunnen bezig zijn!

We Like To Party

Gisteren stond de dag geheel in het teken van het alcoholisme.
Niet dat het mijn doel was om tegen de nacht/ochtend zodanig dronken te zijn dat ik mijn weg niet meer naar huis zou vinden. Op een of andere manier slaag ik daar toch totaal niet in. Hoeveel ik ook drink, ik vind de weg nog steeds.
Maar goed, eigenlijk was het gisteren vooral de dag van de openingsTD van de rechten.
De voorbije jaren heb ik zowat geweigerd daar naartoe te gaan. Een goede reden voor mijn weigering was er niet echt, misschien soms een beetje te kort aan geld, wat op zich dan weer wel een goede reden is...
Maar dit jaar kon ik geen reden vinden om niet te gaan! Had ik de special act op voorhand geweten, had ik wel een reden gehad, maar goed..
Het begin van de avond, de muziek uitermate slecht, het gezelschap, wel goed... De drank voorlopig gratis, dus nog vrij geslaagd.. Gratis J&B/cola's kan je nooit echt slecht noemen. Mijn grootste vrees op dat moment was vooral dat de muziek heel de avond zo rampzalig ging blijven.
Een half uurtje later was die vrees echter geweken, de muziek begon te beteren, ofwel deed de mix van bier en J&B/cola de muziek gewoon beter klinken.
Hoe het ook moge zijn, het werd dan vooral wachten op de special act, waarvoor ik thuis gebleven zou zijn. Een twee tal weken geleden waren ze ook al in Gent geweest, en daar waren ze terug: Get ready!
Voor velen jeugdsentiment, voor mij mijn eeuwige nachtmerrie! Zeker als je er nog eens bijneemt dat het geluid super slecht was!
Het deed gewoon pijn aan mijn oren!
Een half uurtje later bliezen ze echter de aftocht en was het weer tijd voor stukken beter muziek!
Ik was thuis vertrokken met in mijn achterhoofd ten laatste rond 4uur naar huis te vertrekken (6 km fietsen, in niet zo nuchtere en uiterst uitgeputte toestand is namelijk geen aanrader), uiteindelijk werd het dus stukken later.
Toen ik thuis kwam waren de eerste mensen allang richting werk vertrokken! Geslaagde avond? zeker en vast! Geslaagde morning after? Alles behalve!! Straks wordt ik in de les verwacht, wat dat zal geven, ik weet het niet, maar ik vrees voor een slapende Monia!

Canada it is!

Voor de les diplomatie, moet iedereen een land vertegenwoordigen.
Niet zo een eenvoudig stukje werk, als je weet dat we echte onderhandelingen moeten nabootsen, en je dus geen supersterk land moet nemen, als je niet continu de leiding wilt nemen, maar je mag ook geen te zwak land kiezen, als je in de onderhandelingen gemoeid wilt zijn.
Ons doel is, 2 vrijdagen in november samenkomen van 14.30 tot 22.00 en de Kyoto-onderhandelingen na te bootsen. Meer bepaald dat deel van de onderhandelingen, waarin het gaat om navolgingsmechanismen.
Bon ja, er is daar een hele juridische rondslomp bij, waar ik voorlopig nog helemaal niet uit ben, maar het had ook helemaal niet zoveel zin zolang ik niet wist welk land ik was..
Nu ja, vanavond is het verdikt gevallen, 'ik ben Canada'.
Tevreden, eigenlijk wel, kon het beter, zeker wel!
Nu ben ik vooral benieuwd wie mijn partners in crime worden..
Want hoe het ook moge zijn, ons hoofddoel tijdens de onderhandelingen, is en blijft zoveel mogelijk 'nee' te zeggen en dus zo weinig mogelijk toe te geven. Een beetje gelijk Milquet dus!

High water

dit jaar heb ik nogal veel hooi op mijn vork genomen en een van mijn nevenactiviteiten bestaat dus uit, eenmaal om de twee weken zwemles te geven aan 8 tot 12 jarigen.
Deze week was het voor de eerste keer zover! Zenuwen ten top, want eerlijk gezegd, ik zou niet weten hoe ik een kind moeten leren zwemmen.
Voor mij is dat een zodanig automatische beweging dat ik echt niet kan uitleggen hoe ik het moet doen! En vooral als je 'mijn' kinderen dan in actie ziet... Uiteindelijk kunnen ze allemaal wel een beetje zwemmen, maar dan moet je hen maar eens proberen uitleggen dat ze met hun benen niet te veel naar beneden mogen zwemmen..
Ze begrijpen dat wel, maar er is bij kinderen een heel groot verschil tussen iets begrijpen en het moeten omzetten.
Een van mijn andere kindjes beweegt haar benen dan weer op 2 verschillende momenten, wat als groot gevolg heeft, dat je dus absoluut niet vooruit gaat.
en dan heb ik er nog een die waterschuw blijkt te zijn! Hij wordt alleszins mijn grootste project van het jaar! Als ik hem (vlot) kan leren zwemmen tegen het einde van het jaar, dan pas kan ik echt van een super overwinning spreken!

Revue 2009

Samengaand met het begin van het nieuwe academie jaar, start ook het nieuwe revue jaar.
Dit jaar waren we al enkele keren samengekomen, met een kleiner groepje, voor we onszelf los zouden laten op de grotere groep. Dit ging met ups en downs, veel gelachen, maar op andere tijdstippen stonden we veel dichter bij wenen dan bij lachen.
Het wordt spannend dit jaar,.. We willen een beetje voor vernieuwing zorgen, maar of die vernieuwing altijd in goede aard zal vallen bij het publiek is dan weer iets anders!
Het wordt alleszins een zenuwslopend jaar op vlak van revue voor 6 van ons!
Gelukkig hebben we er ook dit jaar een vrij grote nieuwe lichting bij gekregen. De ene met al wat meer talent dan de andere, maar allemaal met een zekere sterkte, een zeker potentiaal, waardoor het uiteindelijk nog moeilijk echt fout kan lopen!
De eerste repetitie, is meestal de meest hilarisch van allemaal, we leren elkaar een beetje kennen. Je ziet direct waar de grootlawaaien en de verlegen schaapjes zitten.
Het deed me denken aan mijn eerste revuevergadering twee jaar geleden. Niet dat ik zo een verlegen schaapje ben, maar steek me tussen een groep mensen, waarvan ik er amper 2 goed ken, en doe me iets uitbeelden waarvan ik totaal niet weet hoe het moet, en ik klap dicht.. Uiteindelijk heb ik het toen overleeft, en denk ik dat we er uiteindelijk allemaal een stuk sterker uitkomen.
En ooit komt er een dag dat Tudo, Pieter, Jennifer en ik perfect zullen weten wat een vetsmelter is en waarom er gezondheidsinspectie bij hem over de vloer moet komen.
Evenals we misschien ook ooit wel zullen weten hoe je een lindeboom moet uitbeelden!