Monia goes Gentse Feesten deel 2

Dit jaar had ik me voorgenomen niet meer gewoon naar de Genste feesten te trekken maar steeds een doel voor ogen te hebben.
Dit is uiteraard maar deels gelukt, want als iemand je belt om mee te gaan, ga je toch gewoon, niet wetende naar wat je gaat. Uiteindelijk is het ook niet zo van belabng naar wat je gaat tijdens de Genste Feesten, maar meer met wie je op stap bent.
Zoals ieder jaar ieder jaar hebben we weer eens te maken gekregen moet het mooie Belgische weer tijdens de Gentse Feesten, maar al bij al bleef dit nog binnen de perken.
Enige echt noemns waardig optrden dat ik gezien heb achteraf bekeken, is dan toch wel gorki. In tegenstelling tot de vorige jaren ging het dit maal door op sint jacobs. Op sint jacobs heb je wel een vrij groot podium en kunnen er meer mensen kijken dan op boomtown, maar tegelijk krijgt Sint jacobs toch heel veel te maken met een grote doorstroom van mensen, wat niet zo ideaal was.
Uiteindelijk hadden ze het plein dan afgesloten, maar eigenlijk zorgde dit enkel en alleen voor nog veel meer chaos. Maar al bij al heb ik op mijn eigen 30cm² kunnen genieten van een zoals altijd vrij schitterende gorki. hoogtepunt van het optrden is zonder twijfel het moment waarop Devos een wenened kindje+mama op het podium haalde. Zijn verschijnen deed eht kind echter gewoon meer blijten. Oorzaak blijk weeral de drukte te zijn. Mama en zoon waren op het plein, vader werd niet meer toegelaten.

Verder was vooral nog de tijdloze party een hoogtepunt voor mij, maar dit ligt dan echt wel aan het gezelschap en de toeristen!
Uiteindelijk waren het weer een geslaagde Genste Feesten, ook al was het einde voor mij persoonlijk dan niet zo vrolijk. De laatste ochtend moest ik spijtiggenoeg vaststellen dat mijn beide fietsbanden platgestoken waren en ik dus een tijdje fietsloos zou zijn :(.

Monia goes Gentse Feesten deel 1 : puppetbuskerfestival

Een vriendin van mij krijgt ieder jaar vrijkaarten voor het puppetbuskerfestival. Ze was er echter nog nooit naar toe geweest. Dit jaar hadden we zo iets van, in het ergste geval zijn we een 10 min van onze tijd kwijt, in het beste geval hebben we gewoon een leuke middag!
Uiteindelijk is het dus dat laatste geworden. Het puppetbuskerfestival is dan misschien wel vooral voor kinderen bedoeld, maar doordat de artiesten uit geheel de wereld komen, is het soms toch wel handig om een beetje ouder te zijn en dus de artiest zelf beter te kunnen verstaan.
Het puppetbuskerfetival kan je bekijken gedurende de volledige Gentse Feesten, en dat ieder jaar op nieuw, maar uiteindelijk is enkel het concept iedere dag en ieder jaar opnieuw hetzelfde.

Je krijgt een 5tal preformers per middag die dan elk hun ding doen. Het enige echt terugkerend element, is zoals de naam zegt, poppen. Maar dan wel poppen in een zeer ruime zin van het woord. Sommigen maken gebruik van typische handpoppen, andere van marionetten. Sommigen maken hun poppen zelf, waarbij je dan soms wel echt je best moet doen om er een pop in te zien, anderen gebruiken dan weer ieder lichaamsdeel om een pop te vormen.

Meest opvallend persoon van de middag was zonder twijfel Laura Kibel. Dit is een Italiaanse artieste, die met haar handen, voeten en knieën haar personages vorm geeft. Alle objecten die ze daarvoor nodig heeft, bevinden zich in een reeks koffertjes waaruit telkens een nieuwe scène ontstaat: een vrouw die haar eigen minnaar maakt uit een bloem, een operazanger die tijdens zijn liefdesaria klop krijgt van zijn minnares.
Haar optreden is volgens mij stiekem ook meer voor volwassenen bedoeld dan voor kinderen. Ik denk dat de kinderen vooral gefascineerd zijn door haar kunnen, maar maar weinig begrip hebben van haar preformance. Als volwassene let je dan meer op de sketches zelf, die veel al ronduit hilarisch zijn.

Tegen ongeveer alle verwachtingen in, is het een meer dan geslaagde middag geworden en kan ik enkel en alleen nog zeggen, volgend jaar komt het puppetbuskerfestival terug, indien Laura Kibel ook terugkomt, moet je zeker eens gaan! Als zij terug komt, ga ik zeker weer!

Monia Goes Madrid (deel 2: Toledo)

Ondanks het feit dat we niet zolang in Madrid waren, hebben we toch een uitstapje gemaakt. Toledo is een klein stadje dat zich op een 30min treinreis van Madrid bevindt, en iets dat je eigenlijk echt gezien moet hebben als je in de buurt bent.
Het is een stadje waar in de geschiedenis de christenen, de joden en de muselmannen vredevol naast elkaar hebben geleefd.
De stad is daar nu nog grote getuige van: een Arabische poort, een synagoge en een kathedraal. De periode van tolerantie nam een einde in de 15de eeuw, wanneer de joden uit de stad werden gejaagd, degene die niet wouden wijken werden door de Spaanse inquisitie op bloederige wijze aangepakt.
In tegenstelling tot Madrid of andere steden, is het niet zo een stad waar je van de ene bezienswaardigheid naar de andere moet trekken, maar eerder een stadje dat je zelf wat moet uitpluizen en waar je de sfeer zelf wat moet opzoeken. Je kan weliswaar een plattegrond van Toledo krijgen en zo van de ene naar de andere bezienswaaridgheid trekken, maar zo mis je meer dan de helft van wat er te zien valt, je gewoon laten meeslepen en genieten!
Wat je uiteindelijk echt niet mag missen in de stad zijn:

1. de kathedraal: als Belg ben je misschien ondertussen al redelijk imuun tegenover het woord kathedraal, maar het zijn en blijven toch meestal de meest indrukwekkende bouwwerken van een stad
2. de Peurta del sol: zijnde de arabische poort. Als je ervoor staat hoeft er niemand je te zeggen dat ze gebouwd werd door Arabieren, het ligt er vingerdik op. Beneden aan de poort bevindt zich ook een standbeeld van Don Quichot
3. Alcazar: een kasteel dat nu een andere functie heeft gekregen, maar dat wederom een heel impossant gebouw is
4. het station: blijkbaar zijn spanjaarden specialisten in het bouwen van prachtige stationsgebouwen, want ook dat van Toledo is echt de moeite waard.

Als je naar Toledo gaat kan je twee wegen volgen om de stad binnen of buiten te wandelen, en best neem je de ene weg om de stad binnen te gaan en de andere voor ze buiten te gaan, want aan beide kanten kom je stadspoorten tegen die de moeite waard zijn! De hele stad is Werelderfgoed volgens UNESCO en dat op zich zou eigenlijk al genoeg moeten willen zeggen!
Aangezien je je vertrekuur uit Toledo ook moet aangeven bij vertrek uit Madrid kan ik misschien voor eventuele 'volgelingen' het volgende meegeven: wij hebben daar 5 uur rondgelopen, inclusief een torenbestijging en een museum bezoek en dat was vrij perfect. Veel langer moet je er niet voor uit trekken, want het is en blijft een klein stadje, maar als je voor korter zou gaan, ga je echt veel missen!

Monia Goes Madrid

Een mens kan niet genoeg op reis gaan, dus maakte ik me klaar voor mijn vierde reis van het jaar, en zeker niet de laatste!
Van deze keer werd het Madrid en dit was zeker qua weer een aangename verandering tegenover het druilerige België.
Met een uur vertraging en een heel klein appartement probleem (blijkbaar moest je bijbetalen als je met kaart wilt betalen), kwamen we uiteindelijk toe in 'ons' thuis voor 3 dagen. Vlug valiesje uitpakken en gaan zoeken naar eten, ondertussen was het 23.30, in België zou je dus op je kin mogen kloppen, of naar een of andere frituur mogen trekken. In Spanje vind je om dat uur nog tal van tapasbars die open zijn! Direct dus kunnen genieten van heerlijke tapas en mijn eerste ontmoeting met Gazpacho gemaakt. Na een klein beetje sightseeing toch maar richting bed vertrokken, zodat we de volgende dagen toch nog iets aan ons tripje zouden hebben. Siësta's zaten er niet echt in bij ons, aangezien ik zo iemand ben, die nooit stopt met wandelen en uiteindelijk op het heetste punt van de dag, dan 'per ongeluk' in geheel het verkeerde deel van de stad ben.
Wat Madrid nu net tot een van de zaligste plaatsen van Europa maakt, is nogal moeilijk uit te leggen, uiteindelijk is het bij Madrid echt het totaal beeld van de stad die 'Madrid maakt' en niet een bepaalde plaats.
Veel kunst, veel groen, gigantische gebouwen, zon, stadspoorten, tapas, 'The Spanish way of life'...
Wat je zeker niet mag missen in Madrid zijn zeker

1. De plaza Mayor: een enorm groot binnenplein, waar er op een van de gebouwen, nog niet zo lang geleden muurschilderingen zijn aangebracht. In de 15de eeuw was dit nog een 'echte' marktplaats, waar de kraampjes tegen de gebouwen werden opgesteld, zodat de marktkramers beschermd waren tegen uitwerpselen. Maar pas in de 17e eeuw kreeg de plaza Mayor zijn huidige vormgeving. De plaza Mayor is een rechthoek van 190m op 74m.
2. Palacio real: Uiteindelijk is het koninklijk paleis in ieder land wel een vrij indrukwekkend gebouw, maar in Madrid lijken de tuinen vooral de moeite waard te zijn. Normaalgezien kan je die dagelijks bezoeken, maar net toen wij er waren, waren ze er in aan het werken, maar van bovenaf had je toch een mooi zicht op de tuinen. Als ik ooit terug keer trek ik er zeker weer heen.
3. Prado: om dezelfde reden dat je Louvre gaat bezoeken in Parijs, of de koninklijke musea voor schone kunsten in Brussel, of de Fundacio Joan Miro in Barcelona of .... Dit heeft eigenlijk weinige verder uitleg nodig. Maar als je student bent en er naartoe gaat, doe niet zoals ik en neem je studentenkaart mee, in plaats van ze in te sluiten in een locker in het Station.
4. Atocha: Het treinstation waar de aanslag in 2004 plaatsvond. Maar dan niet om de ramp toerist uit te hangen, maar omdat het nog steeds een mooi gebouw is en omdat een botanische tuin in een station toch iets vrij uniek is. Trouwens in Madrid zijn ze nog steeds vrij bang voor een nieuwe aanslag, wat vrij begrijpelijk is. Maar je moet er dus door metaaldetectors en je bagage wordt gecontroleerd voor je op de trein mag. In het Prado mag je ook bepaalde zaken, zoals drinken niet mee binnen nemen (je kan daar echter wel alles wat niet mag in bewaring geven).
5. Parque del Retiro: ideale plaats voor zowel een beetje zon als schaduw op te zoeken. Tegelijk ook de plaats waar je kan bootje varen op de vijver. Dit was vroeger de tuin van het koninklijk paleis en uiteindelijk is dat er wel duidelijk aan te zien. Binnen in het park bevindt zich het kristallenhuis. Een grote serre waar er, toen wij er waren, eigenlijk niets in te beleven valt, maar dat toch een indrukwekkende glasconstructie is.

Maar uiteindelijk heeft Madrid echt nog zoveel meer te bieden, gezellige pleintjes, veel te veek winkels, redelijk wat belangrijke monumenten, Mercados ( en dus hopen vers fruit en voor de liefhebbers kaas en vlees)...
De stad is echt de moeite waard, moest het even gekund hebben, was ik er zeker nog een paar dagen langer gebleven, maar als het zusje moet werken, moet ze werken he!

Monia Goes Praag (deel 3: De musea)

zoals in iedere stad, heb ik ook in Praag enkele musea bezocht. Van deze keer heb ik me echter tot de typische musea voor de stad gehouden.

• het Bertramka huis: Dit is een museum gericht aan Mozart. Het museum zit mooi in een en is vrij leerrijk, maar echter heel klein en eigenlijk veel te duur (5euro zonder Praagkaart, met Praagkaart gratis). Het museum ligt vrij ver van andere bezienswaardigheden, en is echt niet de moeite, tenzij je tijd overhebt. Het gebouw is mooi en de tuinen er rond zijn prachtig. De villa was eigendom vaan Dusek die Mozart in huis had genomen, nadat deze in financiële moeilijkheden verkeerde, met als doel Mozart er terug bovenop te krijgen. Ze zijn niet geslaagd in het doel, maar Mozart heeft in het huis enkele aria's geschreven voor Duseks vrouw.
• het Smetana huis: alweer een museum voor ene componist, maar van deze keer voor een echte Praagse. In praag moet je alleen al eens richting dit gebouw trekken voor het uitzicht vanaf het gebouw op de Karlsbrug en een deel van de stad. Dit museum zit heel goed in ineen, het vertelt het volledige leven van Smetana. Het is onderverdeeld in 4 periodes in zijn leven, waardoor je een mooi overzicht krijgt. En geloof het of niet, maar ze hebben een toeristengids in het Nederlands! Het meest interessante aan het museum is echter een opstelling, waarbij je door middel van een laser een bepaald muziekstuk van Smetana kunt doen afspelen en er dan de bijkomende commentaar over kunt lezen. Niet zo een extreme aanrader, amar alweer gratis met de Praagkaart en wel mooi meegenomen.
• Het nationaal museum: een heel impossant en mooi gebouwd, dat gebasseerd is op het Louvre. De inhoud van het museum is echter weer een ander paar mouwen. Tenzij je een liefhebber van natuurwetenschappen bent, is dit museum absoluut de moeite niet. Eigenlijk zou je er alleen eens binnen moeten gaan voor het gebouw zelf, gelukkig was dit wederom met de Praagkaart gratis. Binnen mag je echter geen foto's trekken, tenzij je daar voor betaalt en dan nog mag je geen statief of flits. Ik heb echter, net als enkele andere bezoekrs, uit pure wraak toch foto's getrokken, maar uiteindelijk zijn die toch niet te veel waard, zo zonder flits of statief.
• Het Kafka museum: de naam zegt het zelf, een museum gewijd aan Franz Kafka. Het vertelt het leven van Kafka, beginnend met een stamboom tot zijn dood. In het museum zelf kan je verschillende eerste drukken van zijn werk zien, achter glas wel te verstaan. Ik denk dat het museum echter pas echt interessant wordt als je Tsjechisch of Duits kan. De Tsjechen nemen het namelijk niet zo nauw met zaken vertalen om ze verstaanbaar te maken voor toeristen.
• Het militairmuseum: in een Oost-Europees land naar een militair museum gaan is stukken interessanter dan ditzelfde te doen in een West-Europees land. Ze hebben veel meer, waardoor de musea veel uitgebreider zijn. Dit museum is gratis voor iedereen. Een klein beetje een aanrader, enkel heel spijtig dat je hier echt wel Tsjechisch moet kunnen om iets te verstaan, want in dit museum is er echt wel niets vertaald!
• Het Raadhuis: niet echt een museum, maar je kan hier een uitstekende rondleiding krijgen. Ik snap nog steeds niet hoe het echt in zijn werk gaat, de ene persoon zei dat je om het even wanneer kon komen en direct een rondleiding kan krijgen, van de andere moesten we wachten. De rondleiding is echt de moeite, het gebouw bevat zoveel meer dan je van buitenaf zou verwachten en het is zoveel meer dan enkel de astronomische klok. Onze hoofdreden om naarbinnen te gaan was echter die astronomische klok, want in het raadhuis kan je deze van binnen bekijken en dat zonder dat er 100 andere toeristen van je plekje proberen verdringen om toch maar een beter zicht te hebben. Het Raadhuis vertelt een groot deel van de geschiedinis van Praag en deze kan je vrij gemakkelijk volgen aan de hand van de verdieping van het gebouw. Dit zou ik wel aan iedereen aanraden, al was het enkel maar voor de apostelkes eens van dichtbij te zien.
• de Nationale gallerij: deze is eigenlijk over verschillende gebouwen in de stad verspreid, de meeste delen bevinden zich in de buurt van het koninklijk paleis. Eigenlijk zijn het zo een beetje kleine musea voor schone kunsten. Redelijk wat Vlaamse Primitieven een een beetje Tsjesche kunst. Als Vlaming niet direct een aanrader, aangezien ze echt wel weinig vernieuwend zijn, maar als je tijd over hebt, zeker naar toe gaan. De gebouwen waarin ze ondergebracht zijn, zijn echter meestal wel echt de moeite om te bezoeken, dus tijdverlies kan je het zeker niet noemen
• Het Praagsmuseum: Het is altijd wel een beetje interessant om de geschiedenis van de stad die je bezoek een beetje te leren kennen. In dit museum krijg je dus de kans om dit te doen. Als ik het me goed herinner is dit eveneens een gratis museum (ofwel was het gewoon gratis met de Praagkaart). Moest ik de tijd kunnen terugkeren zou ik dit museum direct bij mijn aankomst in Praag hebben bezocht. In dat museum staat er namelijk een enorme maquette van de volledige stad, waar je aan de hand van een computer bepaalde delen van de stad kunt doen oplichten, waardoor je direct kunt zien, waar alles zich bevindt. Dus als je een kaart meeneemt naar dat museum kan je echt vrij rap aanduiden op die kaart waar je echt nog heen moet. Als je dit pas op je laatste dag bezoekt, kan je enkel nog zien wat je gemist hebt, in mijn geval was dit gelukkig niet al te veel!
  

Verder heeft Praag echt nog minstens 3 keer zoveel musea, het ene al interessanter dan het andere. Als je langer dan 3 dagen in Praag bent, raad ik aan om een Praagkaart te kopen, de meeste musea zijn daarmee gratis, je mag ermee gratis op de torens van de Karelsbrug en op enkele andere gebouwen, waarbij je een prachtig zicht op de stad krijgt. Als je redelijk wat bezoekt heb je rap de prijs van je kaart terug gewonnen!

Monia Goes Praag (deel 2: Karlsteijn)

Dit is eigenlijk niet meer zo zeer Praag zelf, maar eerder een burcht in de buurt van Praag. Op aanraden van mijn zus en een vriendin zijn we erheen getrokken.
S morgens dus richting station getrokken, een ticket gekocht, een beetje lopen zoeken waar me moesten zijn, maar gelukkig ben ik zo dom niet als ik er uitzie, dus hebben we dit ondacks een heel grote taalbarrière nog vrij rap gevonden. We moesten echter nog een 30min wachten en aan de buurt van het station is er nu eens echt niets te doen. Dus hebben we daar maar onze saaiste 30min van Praag meegemaakt.
De treinen in Praag lijken een beetje afdankertjes van ons te zijn, maar kom ze rijden nog en dat is het voornaamste. Als je daar naar de wc gaat valt alles echter direct op de sporen.
Nog een 30min later en we kwamen aan in het dorpje Karlsteijn. Een heel idyllisch dorpje, waar ons nog een tocht van een 2km stijl bergop in de vlakke zon te wachten stond. De trein reis had ons echter al een beetje uitgedroogd, geen airco op Praagse treinen, dus eerst maar iets gedronken en drinken opgeslaan om mee te nemen, op wat achteraf toch wel echt een vrij zware tocht leek bij 40°.
Nu ja, we zijn er geraakt, en eenmaal boven heb je weer een pracht zicht op een pracht dorpje.
De burcht werd gebouwd in opdracht van Karel IV en is zodanig goed beveiligd, dat ze nooit volledig ingenomen geweest. Ten tijde van Karel IV werd de burcht gebruikt om de landkroon in onder te brengen. In de burcht zelf liet hij verschillende kruiskapellen bouwen, een van die kapellen liet hij versieren met 2000 edelstenen (daarvan is er nu echter niets meer te zien).
De burcht werd gebouwd onderleiding van dezelfde architect als de Karelsbrug en de st Vituskathedraal in Praag. De meest waardevolle voorwerpen werden doorheen de geschiedenis in de burcht bewaard. Na Karel IV werd de burcht gebruikt om de kroonjuwelen te beschermen. De Kroonjuwelen bevinden zich ten dele nog steeds in de burcht, als ik onze gids mag geloven, maar we hebben ze niet te zien gekregen.

De burcht is zeker de een bezoekje waard als je in Praag een dagje over hebt, maar ik kan enkel maar afraden er naartoe te trekken in de volle zomer! Wij dachten, een burcht, meestal omringd door bossen, dus het zal er wel koeler zijn. Dat de burcht opringd is door bossen is weliswaar waar, maar het was daar nog stukken warmer dan in Praag zelf.
Ook het dorpje is de moeite, heel idyllisch en ik denk toch wel heel aangenaam leven, als er dan even niet te veel toeristen zijn. Maar uiteindelijk leeft het dorpje wat op zijn toeristen, langs de weg naar boven is er in bijna ieder huis een winkel ondergebracht, met soms wel dingen die echt wel de moeite zijn!

Monia Goes Praag (deel 1)

Vakantietijd, reis tijd.
Derde reis van het jaar, eerste met het vliegtuig en dat wordt tijd. Ik mis vliegen. Uiteindelijk ben ik wellicht een van de weinige mensen die op een vliegtuig zou kunnen leven en totaal geen last heeft van turbulentie. Blijkbaar mag je ook niet te veel last hebben van turbulenties als je naar Praag vliegt, want op een of andere manier moesten we toch extreem stijgen tot we aan een rustig punt kwamen. Maar goed een uurtje vliegen en it's Praha, baby!
Probleem nummer een kwam daar al op de proppen, ze kunnen daar nu eens bijna totaal geen Engels en de weg naar het centrum vinden, is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig waren er daar toch enkele toeristen die iets beter voorbereid waren dan ons en die ons dus gelukkig konden zeggen welke bus en welke metro we moesten nemen en waar we dan het best zouden afstappen.
Een beetje later kwam probleem twee op de proppen. De straatnaam van ons hotel stond op geen enkele kaart vermeld. Een beetje paniek en een toeristenbureau later, wisten we wel waar we heen moesten. Maar die man van het kantoor keek ons aan alsof we gekken waren dat we daar wilden logeren, want volgens hem was dat hotel veel te ver van het centrum. Een metro rit van een 15min en een tramrit van 1 min en we waren eindelijk compleet op bestemming. Eerst een klein beetje uitrusten, want uiteindelijk waren we ondertussen toch al de volle 6 uur onderweg en dan de stad in.

Praag is een historische stad, waar toch een groot deel van de gebouwen behouden zijn gebleven. Praag is de stad van Kafka en een beetje van Mozart, een stad met vele kleine straatjes, een stad van Karel V, een stad met veel verhalen en minstens evenveel gezichten.
Ieder stadsdeel vertelt je een ander verhaal en sleept je doorheen een ander deel van de geschiedenis.

De stad wordt onderverdeeld in de Mala strana, Hradsjin, Stare Mesto, Nové Mesto, Vysehraden Smichov. Ieder deel van de stad geeft een geheel ander beeld van Praag.

Een complete beschrijving geven van hoe Praag juist is, in een blogbericht is net iets te moeilijk, dus ik ga het houden bij enkele bezienswaardigheden.

• de astronomische klok: deze bevindt zich in het Raadshuis en is de plek waar zich op ieder uur van de dag, stipt op het uur, honderden toeristen verzamelen. Ieder uur openen er zich namelijk enkele luikjes waar door de apostelen verschijnen. Iedere apostel is in het bezit van een attribuut dat kenmerkend is voor hem. De klok werd gebouwd door meester Hanus en er wordt verteld dat hij door een gloeiend zwaard verblind werd, zodat hij nergens ter wereld een gelijke klok zou kunnen bouwen, daar hij de enige was, die wist hoe de klok moest gebouwd worden, werd hiermee, de toekomst van de astronomische klok, als enige van de werled veiliggesteld. Vanop het Raadshuis heb je een prachtig zicht op de volledige stad, maar ook een bezoekje aan het raadshuis zelf is zeker de moeite waard, want, ook dat gebouw kent veel verhalen. In de kelders van het Raadshuis bevindt er zich bijvoorbeeld een oude marktplaats.
• Hradsjin of de Praagse burcht: dit is het grootste gesloten burchtareaal ter wereld. Het bevat 1000 van de Praagse geschiedenis. En de bouw vond in 3 stijltijdperken plaats: het classicisme, de romantiek en de gothiek. Meest opvallende van de Praagse burcht is de St Vitus kathedraal.
  
• het gouden steegje: dit is een klein straatje in Praag waarvoor je eigenlijk inkom moet betalen, omdat dit straat zodanig veel geschiedenis bevat. Het steegje bestaat uit kleine huisjes die teniet gaan in de schaduw van de Praagse burcht. In de 16de eeuw waren het onderkomens voor de wachters. In nr 22 heeft kafka nog een tijdje gewoond en ondertussen zijn de huisjes omgevormd tot ambachtelijke winkeltjes.
• Het Wallensteinpaleis: dit is enkel en alleen al een bezoekje waard voor de prachtige tuinen. Er bevinden zich overal standbeelden, fontuinen en fresco's. Het gebouw wordt tegenwoordig gebruikt door de senaat. Het gebouw zelf heb ik dus niet vanbinnen kunnen bezoeken, daar dit enkel mogelijk is op zaterdag en zondag.
• De Karelsbrug: De eerste brug werd op dezelfde plek reeds enkele eeuwen eerder gebouwd, maar Praag had toen veel last van overstromingen, daarom liet Karel IV een eeuwige constructie uit zandsteen bouwen. De brug is 520m lang, 10m breed en wordt door 16pilaren ondersteund. De brug is echter beroemd geworden door de standbeelden. ondertussen zijn de standbeelden die zich erop bevinden vooral nog replica's en moet je voor de originelen richting museum trekken.

Dit is echter maar een kleine beschrijving van 5 van de vele bezienswaardigheden die Praag te bieden heeft. Praag is zoveel meer dan die 5 alleen.